lørdag 31. desember 2022

Keesha - ein heilt unik hund...

«Keesha» (til venstre og dotter Abi til høgre) har no gått over regnbogen, men linjene leve vidare i barna og barnebarna…

...Ja det var akkurat det ho var, ein særs unik hund som fikk fram alt av kjensla i meg, for eg har aldri før kjent så mykje på ein gong og noko som kan nemast er glede, redsel, irritasjon, varme, frustrasjon og omtanke. 
Om eg ein gong skal menneskleggjere ein hund noko som eg ikkje er så veldig fan av! så er det nok vere akkurat ho, ja for ho viste meg omsorg sjølv når ho var på det svakaste. Der eg sat i redsel for å miste ho la ho poten sin på meg og såg på meg med dei varmaste augene.

Keesha var frå I-kullet vårt som var født på julaftan 2014 og saman med bror Bobby vart ho buande igjen her hjå oss.

Keesha og Bobby som valp…

Keesha i Geiranger på veg til parring, og på Vågå 2019 på veg heim...
Keesha her i oppdrettergruppa som vart BIS 1 på NKK i Ålesund!! For meg vil du alltid vere nummer 1 Keesha 🤍
Keesha beste tispe under dommar Arne Foss:
«5 år. Meget velbygget. Absolutt maks størrelse. Hodet har god lengde og fin form. Bra overgang skalle - snute. Velplasserte ører. Gode vinkler. Sterk benstamme. Vakker halsovergang. God lårbredde. Særdeles fine, attraktive sidebevegelse. Utmerket temperament. Velvist. Det er ganske mye av henne for en tispe, men det som er der er meget korrekt.»
Keesha digga å springe venstresvingar og har mange fine resultat frå utstilling...litt surt at siste utstillinga i Norge enda med res.Cert altså plassen bak storCertet som ville utløyst championatet.

I mars 2021 venta Keesha sitt tredje kull, og der måtte alle dei 11 valpane ut med hjelp etter at ein sat fast i fødselsvegen. Det vart litt romstering der inni og samstundes som ho fikk feit mat for melkeproduksjon til valpane var nok det ein kombinasjon som ga ho Pankreatitt, det kan forenklast med å sei Akutt Bukspyttkjertelbetennelse... 
Dette er ein tilstand som ikkje kan medisinerast på anna måte enn å gi dei feittfattig kost, smertelindring, væsketilførsel og ro. 

Etter keisersnittet vart ikkje Keesa betre og vi merka at ho etterkvart vart dårligare og kvalm. Det var inn til veterinær for å eventuelt få medisinering for melkekrampe, men blodprøvene viste ikkje dei tinga eg først frykta for der stod vi med høge verdiar på Pankreatitt.

Ho kom seg utrulig nok gjennom det og tok godt vare på gjengen på 11 små svarte herlige skatta. 
Tida gjekk og vi fikk ei lang fin tid med turar og opplevingar. I mai var ho på to utstillingar i kampen om det siste certet for championatet kom ho på plassen bak på si siste utstilling i Norge...

Keesha fikk tilbakefall av Pankreatitt der ho hadde enda høgre verdiar enn sist. Eg merka lite til at det kom krypande og invaderte kroppen henna før ho vart skikkelig dårlig med oppkast, lite slapp for på tur ville ho, men når eg såg skikkelig etter så hadde ho eit spesielt drag i blikket.

Etter grundig undersøking hjå veterinær der vi vart einige om kva vi skulle gjere tok eg ho med heim og hadde ho på intravenøs i stua. Der fikk ho rikelig med veske, kvalmstillande og smertelindring. 
Ho slutta etterkvart å spy, veskebalansen var god og smerte hadde ho ikkje, men å sjå den til vanleg så energiske hunden berre ligge der var heilt forferdelig. Vi prøvde å få i ho mat utan hell og på kort tid gjekk ho ned bikka 6 kilo!! Ho slikka litt av våtforet men då ho fikk ein liten klump i munnen spytta ho den ut. 
Etter eit par dagar var vi inne igjen til kontroll og med råd om å prøve "siste triksa i boka"...eg gjekk her saman med Keesha heile tida og passa på at ho hadde det bra, tirsdag då vi låg på gulvet kvilte igjen augene godt på meg, men det her var eit heilt anna blikk - "No må du gi slipp på meg..."
Så etter to daga etter sist veterinærbesøk reiste eg og borna til kontrollen som var satt opp for vi visste kva som møtte oss der. Der diskuterte veterinærane og det var ikkje meir vi kunne gjere for ho 

Berre knappe tre veker før ho vart sjuk, eller vi merka at ho var sjuk sprang ho venstresvingar i Sverige og storkoste seg i ringen!! Eg og Barbro på Kennel Brynje hadde med oss tre generasjonar på "husmorferie" til Östersund, der vi var på utstilling søndagen.

Det er alltid tøft å miste disse firbeinte som ein blir så uendelig glad i ♥ men innimellom er det tøffare enn andre gongar...
Det at Keesha var knappe 8 år då eg måtte gi slipp gjer det nok verre, for eg hadde verkeleg sett fram til mange fine år framover.
Men, sjukdom/skade er ikkje noko ein rår over og då er det berre vår plikt å gi slipp når tida er inne. 

30. august 2022 lot ho igjen augene kvile på meg, men denne gongen sa dei til meg med tomt blikk "denne gongen klare eg ikkje å kome meg gjennom det, og det er på tide at du gir slipp på meg..." 
Onsdag 31. august fikk ho gå over begnbogen og ut på dei evige jaktmarker 


Tre generasjonar dotter Abi, Keesha og mor Nora...

Tre generasjonar: Abi, mor Keesha og lille Xo…

I huset sit vi igjen med to generasjonar etter ho, og skulle sjølvsagt fortsatt gjerne hatt den tredje generasjonen. Keesha gav oss tre flotte kull..!!

Hadde du moglegheit så var du alltid der eg var, gjekk dit eg var, la deg der eg haldt til, gikk og hoppa etter meg der eg tok vegen…

Skulle så veldig gjerne ønske at eg kunne gå inn i 2023 med Keesha ved sida mi, for i bunn og grunn så berre treng eg ho 
Klem -Anja-


Eit av dei siste bilda av Keesha og dotter Abi på favorittsatden vår, Leirvågfjellet med utsikt rett i Hjørundfjorden...



London, Birmingham og Crufts 2022..!!

Birmingham og Crufts 2022

 

Det heile starta Juli 2021 då «Cava» vant juniorklassen på NKK Trondheim og dermed kvalifiserte seg til Crufts 2022.

Lite visste vi om det skulle bli utstilling og ikkje minst om det vart mogeleg å kjøre gjennom og innom så mange land for å kome fram til England og få delta på Crufts.

Men, vi starta forberedelsene med å ta rabiesvaksine og lille julaftan som var fristen søkte eg om ATC, og etterkvart fikk vi melde ho på.

Når eigaren av hunden sit på Sunde ved Ålesund og hunden bor hjå deleigerane i Harstad er det sjølvsagt litt logistikk som skal til. 

Eit par veker før utstillinga kom Marte flytande til Trondheim medan eg kjørte dit for å hente ho. Det gjekk så veldig bra og «Cava» vart glad og fornøgd med meg til Sunde og hadde det fint saman med husets firbeinte i tida før avreise. Spennande vart det då det var valpefødsel berre få daga før turen…ekstra spennande for oss på to då melkeproduksjonen ikkje kom igang og eg var usikker på om det vart nokon tur.  

Av alle ting fikk bilverkstedet problem med å få tak i sein del på ein slange (om eg ikkje tek feil) og dei kunne ikkje anbefale meg å kjøre så langt. Vi skulle ha bilen til søstra mi frå austlandet så då fikk eg låne bil av faren min dit. Utrulig nok kvelden før avreise begynne motorlampa på henna bil å lyse…så her var det nok av ting som ringe om at eg kanskje burde halde meg heime.

Eg måtte til veterinær like før avreise for å få ekstra hjelp til ho mjølkelause som resulterte i at det vart litt ekstra stress etter at vi vart påkjørt ved eit fullt stopp skilt…jaja fikk utsette båtreisa frå Larvik og tenke enda ein gong om det var siste teiknet eg trengte for å bli heime..!?

Men neida, vi stoppa ikkje der eg fikk beskjed av valpevakta om å reise…sjølv då eg satt på FaceTime, såg flaskematinga og skalv fikk eg beskjed om å kjøre vidare.

Vi hadde ein fin båttur over Skagerak - utrulig å tenke på at sist sommar seile eg over det i ein 27 fot seilbåt!! 

Kjøringa gjekk fint gjennom Danmark, så på autobanen i Tyskland fikk bilen lufta seg skikkelig, har eg sagt at vi endte opp med å ta faren min sin bil?? Joda, han stilte med bil når vår fann ut at dei ikkje gadd å vere med på langtur 😉

Vi hadde nokre stopp på bensinstasjoner både fram og tilbake…eg treng vel ikkje sei at prisane på diesel er høg..?

Vi kjørte inn til Hamburg der vi fikk spise ein god middag for å feire Katja som hadde 18-års dagen i bilen!! 

Litt små pauser undervegs og vi kjørte inn i Nederland og Belgia, før vi på fredag morgon kjem til Calais og klar for Pet-Check og Eurotunellen. Frå Dover suste vi oppover til London der vi skulle bu med gode vener.

Fin tid i Ealing før vi tek ein liten kveldstur inn til London…Etter ein god tur fikk Cava slippe av i huset medan vi såg på bylivet og fikk bobler i glasset, ja for det er vel vi flatfolk stort sett flinke til? Å då må det sjølvsagt lærast tidleg…

tirsdag 23. august 2022

Septembervalpa 🤩

Det har vore stille, veldig stille på bloggen her…ikkje akkurat mangel på noko å skrive om, men berre kva eg skal dele.

Til venstre «Lina» Kvasneset’s Reason to Shine og bror «Emil» Kvasneset’s Release Your Fantasy…

Det har vore eit spesielt år med tanke på valpa så no håpa vi at dei som ønska valp frå oss skal få seg ein liten skatt i november for det er heilt klart at herlige, ukompliserte, glade og vakre «Lina» Kvasneset’s Reason to Shine er drektig!! Ja, utrulig nok har eg ikkje eit negativt ord eller kommentar å gi den hunden - jaja om ein leita lenge nok så finn eg noko og då kan det nemnast at vi har meldt ho på nokre få utstillingar (elles lite grunna covid) men pga sår på ein pote (trakka i noko etsande) og watertail vart ho ikkje stilt før i år. Det vart ein VG grunna lite pels og litt slank, og ein Excellent og gode kritikkar som står i stil til hunden…

Er så veldig glad for at vi har fått låne vakre «Darin» Caci’s Hey I’m Mr. Green..!! Han utfylle «Lina» så veldig fint og eg gler meg utrulig mykje til å få sjå kva denne kombinasjonen kan gi oss…Det er ei fin stamtavle med ein kombinasjon av skandinavisk, engelsk og amerikanske linjer 🤍 


Eg var på Crufts (verdas støsrste hundeutstilling i Birmingham) i 2019 og der såg eg farfaren til dei komande valpane, ein ung «Ernie» Lizzlog Grammy Wont Like It ta CC og bli BOS!! Farmora «Riri» Caci’s Shine Bright Like A Diamond fikk reserve-CC på Crufts i 2020 og i den forbindelse vart the «Green Carpet» kullet til Caci’s til. Der er fleire gode hundar i det kullet, både tispe og hannhundar, og eg har trua på at «Darin» er den som står best til «Lina».

Det er fleire herlige hundar i vårt R-kull som er gode å arbeide med, ser vakre ut men ikkje minst har dei eit herlig lynne som er fantastisk å ha i hus.

Gler meg veldig til denne kombinasjonen og har du interesse av den så send oss ei melding eller ring..! Kontaktinformasjon på heimesida vår… 

Ønska deg ein innhaldsrik dag..!

Klem -Anja-

Takk, for ei super kurshelg!!

Takk, tusen takk til dåkke alle for ei super kurshelg!! 🤩  Eg har kost meg meg huset fult i flotte «hundefolk» og ikkje minst fått lov å se...