Tur til Knutshøe

Vi tenkjer vel alle at det kunne vore greitt å gå litt meir i Jotunheimen - og kva er vel då betre enn å kombinere det med musikk!!? 

Eg har vore innom tanken å gå denne turen før. Difor var det ein tur vi snakka om då vi planla turen til den fyrste utgåva av «Tons til Fjells». Etter kvart såg vi at det var eit innhaldsrikt program denne helga, og det var klart vi måtte  nytte høve til å ta denne turen saman med ein kjentmann når vi først hadde moglegheit. 

Thorbjørn var kjentmann frå DNT. Han delte mykje fin informasjon og passa på at vi tok nokre gode pauser undervegs. Sidan vi var fleire som ønska å ta turen, vart også Lea med som turleiar. Samla sett var vi ein gjeng på ni flotte folk på tur, og vi hadde det verkeleg supert!! :) 

Rundturen til Knutshøe via Leirungdalen var kjempefin og gjekk i greitt terreng. Men turen er lang, for «heimvegen» er faktisk er lengre enn turen opp til sjølve toppen. Det er uansett flott å få med seg heile rundturen, og eg vil absolutt tilrå å gå opp fyrst, sjølv om turen tilbake langs elva vart dryg.

Det er nemleg eit klyveparti der som eg ikkje ville ha likt å gå ned att. Då vi kom bort til «veggen» som møtte oss, vart eg faktisk litt svimmel i det eg såg opp. Men heldigvis var det gode tak og heilt greitt å klyve opp - så det såg heldigvis verre ut enn det var! ;) 

Her kjem nokre bilete som viser kor steike vakkert det var på veg oppover... Eg må berre innrømme at tårene kom då eg kom oppi der og fekk sjå den vakre, fargerike paletten for første gong - og det, det vart starten på ei særs rørande helg...

Trykk på bileta for å få dei større.

Dagen starta frå hytta til foreldra våre i Uksfossen ved Tesse, og Rasmus veldig klar for å vere på hytta med besten og besten...

Ved starten ser eigentleg Knutshøe ganske så liten ut...

Fjellmarikåpe som fleire stadar hadde godt feste i dei harde, vakre og sterke fjella...

Akkurat her var eg glad vi måtte gå opp og ikkje ned!! Kjæresten min tok ein liten kamp i starten av denne veggen her - som resulterte i at eg slapp å gå opp utan sekk på ryggen...

Det vart gode tekniske stopp undervegs, med spennande informasjon om både fjell og flora. I sekken hadde vi med oss mykje godt – og ikkje minst fyrstekake, som gav perfekt energi til ein lang dag i fjellet...

Bileta av meg og Kristian er teken av Stig...

Utruleg å sjå alt som veks i fjellet så høgt oppe.
Vakkert er det å sjå dei blå klokkene som står der høgt oppe under ei lita steinhytte, kanskje i le for det verste vêret.
Med sine tynne stilkar og fine blå blomar står dei i kontrast til dei massive fjella.

Bileta av oss fire er teken av turleiar Lea...

«SØSTRA MI»

Litt lengre og større enn det ser ut i starten...

Det vart nokre omvegar på veg ned då hoppet til neste trinn ikkje skulle bli for stort – sikrare det enn å risikere eit solid mageplask! Vi landa alle trygt og heldt fram med å manøvrere oss nedover mot fossen og bort langs elva.

Turen til Knutshøe med rundtur via Leirungdalen vart ein fin tur i greitt terreng – men lang, då «heimvegen» faktisk er lengre enn turen til toppen. Det var fint å få med seg rundturen, og det må seiast at eg ville gått opp først, sjølv om heimturen langs elva var lang. Der var det eit klyveparti som eg ikkje heilt kunne tenkt meg å gå ned. Då vi kom bort til «veggen» som møtte oss, vart eg litt svimmel i det eg såg opp, men det var gode tak og heilt greitt å klyve opp – så det såg altså verre ut enn det var! ;)

Ein utruleg fin tur og ein fantastisk start på ei magisk helg! Formiddagsbiletet av Knutshøe tok eg kl. 10.09, rundt 15-20 minutt før vi starta. Det siste biletet vart teke kl. 17.20, så vi var ute i fjellet i omlag 7 timar.

På denne turen har eg smilt, felt tårer, prata og flira – og ikkje minst hatt ei herleg tid både med nokre av mine kjære og nye, fine bekjentskap!

Ekstra moro var det etter turen å høyre kva Irja og Stig hadde sagt til kvarandre då folk kanskje byrja å bli møre i beina og lengta etter bilen på slutten: «Er det framleis Anja som går der bak og tyt!?»

Kuntshøe i godt selskap - Herleg og kan verkeleg anbefalast ♥

Klem -Anja-

Vi hadde ikkje gått lenge før vi såg eit skilt om bandtvang – eit ganske alvorleg eitt. 

Så difor må eg kome med litt vaksenkjeft til 5-6 godt vaksne folk som satt på oransje vestar på hundane ved parkeringa.

Heldigvis kan vi som har retrievere klarer å sleppe hunden akkurat når vi har behov for det. Dei held seg stort sett rundt beina våre og går fint imellom oss, retrieverane er stort sett slik så det kunne eg gjort. 

MEN, dei som let ståande fuglehundar springe laus i fjellet der det er hekkande kongeørn, har eg null respekt for! Vi alle såg kor dei flaug i fjellet for ein hund som eventuelt går i langline, spring ikkje på den måten.

Eg burde ha lese skiltet betre før eg gjekk, for der står det at eg burde ringt politiet...Will do next time!! 

H.M. Kong Harald V ♥ 1937 – 2026

Til minne om ein riktig god mann - seglaren, hundemannen, naturmannen...vår tidligare konge - 

H.M. Kong Harald V ♥ 1937 – 2026

Det er med stor og særs djup sorg at vår kjære konge, ja ein bestefar og riktig god mann for heile landet, har gått bort.

Eg og vi kjenne på ei stor sorg i dag, men ikkje minst går tankane mine til dei han var ein ektemann, ein pappa, ein bestefar av blodet og ein lillebror for ♥

Oppgåva du skulle gjere var stor, du var stor.

Du gjorde rolla endå større ved å vere den flotte kongen, den gode mannen du viste i tankane gjennom talar, i handling som den varme og personlege mannen du var, og ein som alle tok til seg. 

Du har vore der for alle, og særskilt dei svake og dei som står utanfor. Du var stor ♥

Du stod i oppgåva heilt til det siste, og det viser kva mann, skikkelse og konge for folket du var.

Alt for Noreg - og det har du vist oss alle at du var…

Skuta du segla så stødig til vanns og til lands - den losa du trygt i hamn og har no overlatt henne med rikt innhald til vår nye konge!

Vi - landet ditt - seglar vidare rikare etter å ha hatt deg som vårt overhovud i ein institusjon som har vist alle kven og kva Noreg er. 

Takk for alt er på sin rett i dag - for du gav oss verkeleg alt. Du ga med di kjensleladde innleving, din varme, kunnskap, openheit, humor og inkludering med stor styrke i den rolla du var født inn i. 

 

 Sola har no senka seg for deg ein aller siste gong...

Din siste tur er gjort - du stod i plikta heilt inn til det siste...

Du har vist og sagt til oss gjennom år at vi skal vise fram det beste i oss sjølve, og det håpar eg vi klarer å ta med oss vidare, og ikkje berre no som sorga er så stor ♥ 

No skal vi alle få ta inn over oss det som er forbi, og leve med minna om den fantastiske rolla du fylte frå fødsel og heilt fram til din død - slekt følgjer slekters gang 🤍

Måtte den nye kongen vår gå stødig inn i rolla som den personen han er. Det er godt å ha nokon som er samlande uansett kven vi er i landet, kva hudfarge vi har, kva farge som fargar den politiske tilhøyrsla vår, religion eller kven vi framstår som. 

Vi er heldige som har ein monark som er der på tvers av alt, og som er upolitisk og samlande i staden for å splitte...

Sist veke i Slottsparken då eg var ein tur til Oslo...

TAKK FOR ALT ♥♥♥

I dag er ein dag fylt med sorg, men også ei stor takksemd for den kongen du var for oss ♥

«KONGEN ER DØD - LEVE KONGEN!» det er noko sterkt i dette...

Lukke til i di nye rolle - 

Hans Majestet Kong Haakon VIII - Alt for Norge ♥

Klem -Anja-