Hageprosjekt

Noko av den beste energikjelda finn eg fram på ein fin dag i hagen saman med hundane...Jadda, det er Cherox, Lavendel, jord på beina og rundt om 30 grader ;)

I dag 20. mars 2020 er det vårjamdøgn som vil sei at det er likelang natt og dag over heile kloda vår. No er våren endeleg igang og vi kan sjå fram imot lengre dagar og kortare netter...Eg håpa at no at etter fleire månader med regn så kan vi få litt sol slik at hagen kan få tørke opp og eg kan få rydde i det som var ferdig og det som ikkje var heilt på plass før hauststormane sat inn. Det treng sikkert ikkje nærare forklaring korleis hagen ser ut i dag!(?)..

Eg har den siste tida hatt fleire ting eg burde gjort, men eg har jobba meg gjennom nokre skikkeleg låke veke, men no begynne det å løyse seg...heldigvis, for vi er no i ei uverkeleg tid og då er det godt å kunne litt rusta til å få lov til å begynne å pussle litt i hagen om veret vil spele litt på lag.
For det er nok av ting eg har drøymd om gjennom denne "sure" vintaren, og eg har lengta fram imot vår og sommar med opptørka mark som fortsatt likna meir enn jordåker...

Tok fram igjen nokre bilete frå i fjor, og dei vise litt av prosjekta som var under arbeid. Eg tenke eg vil heilt klart ha litt arbeid framføre meg før det ser slik ut igjen, men det blir digg!! 

Det her var asså sommerens «store» prosjekt, ja det er godt å ha eit prosjekt eller to i løpet av sommaren, innimellom tek det kanskje litt tid, men blir ofte bra til slutt...

Prosjek 2...den andre sida..!!

Den skulle ikkje begynnast på før vår og sommar 2020!! Ja, det var veffal planen...

Her på andre sida har eg berre latt det spire og gro for den skulle eg kanskje gå igang på den her komande sommaren, men neida eg fekk sjølvsagt ein fiks ide eg såg ei lita gravemaskin........

Kjerringa bak spakane for første gang...øving gjer meister og eg kunne tenkt meg å prøve igjen. Veldig lett å rassere heile hagen med ei slik, men eg må huske at det tek mykje lengre tid å lappe den saman igjen!! 

Som de ser var (og er) det mykje jobb, men med bruk av tid og god hjelpera går det meste...

Sikkert ikkje vanskeleg å skjønne at eg gler meg til å ta fatt på å klippe roser, lavendel, rydda vekk rusket etter dvalen og ikkje minst få ferdig det eg ikkje rakk akkurat her. Så blir det kanskje eit lite prosjekt til eller to...eg får nok berre sjå kva tida bringe.

Prøv å nyt tida så godt som mulig og ta fram dei positive augeblikka i den nye kvardagen

Klem -Anja-

Tur med valpen..!?

Eg har ein del som spør meg om kva som er grei mosjon for valpen etterkvart som den vekse til..!(?)
Her er det mulig like mange svar som det fins meiningar, men eg har alltid sagt at vi skal ta omsyn til eit mjukt skjelett i vekst.
Valpen skal få bevege seg rundt om, få bygge muskulatur og bli trygg på diverse underlag og i ulike miljø. Men, vi MÅ tenke at dette er ein skjør baby i hurtig vekst som gjer at det er vi som må begrense valpen slik den ikkje får for stor belastning.
Det er ei rivande utvikling dei første vekene og måndadane, ja det første året er ei enorm reise for valpen til ferdig utvikla hund. Det er for meg ei sjølvfølgje at vi må ta omsyn til dette og difor blir eg heilt fortvilt når eg ser folk kjem opp eller nedover det lille Leirvågfjellet med små valpa!! Ja, turen er ikkje lang, men det er ei for stor belastning for valpane å gå spesielt i dei bratte partia nedover.  

Heilt nye i livet og dei er fantastisk frå første augekast. 

Det er ingenting eg heller ønska enn at alle disse små skattane som fødast her med oss, skal få vekse opp i ein god heim der dei er godt rusta for eit langt og lykkeleg liv...

Tur er så mangt, men når folk absolutt vil ha klare linje på tur så sei eg at mykje av mosjonen får mine valpa i hagen rundt huset. Vi går også ned til sjøen og inn i skogen, så går vi i band ut til vegen og får inntrykk av trafikken. Lengde på turen er ca 10 minutt auking for kvar månad...ved 3 månader er det i band ca. 10 minutt, så kan du auke den lengda med 10 minutt pr månad!! 
Eg går absolutt IKKJE i sti på fjellet før hunden har blitt 12 månader, unntak er om det er ein fin og slakk veg oppover og då kan det vere frå den er 9-10 månader. 
Valpen skal lære å gå i trapper, men den skal ikkje ha dagens mosjon der, det vil sei at den ikkje skal springe opp og ned som eit tidsfordriv.
Sykkel og skigåing er IKKJE før hunden er sunn og sterk i kroppen, minimum 18 månader!

Ein legge grunnlaget for korleis hunden skal vere for framtida dei første månadane. For høgt aktivitetsnivå på ein valp i utvikling kan også slå seg ut på den måten at ein kan få ein meir uroleg og stressa hund, men ikkje minst belastningsskadar, HD og AD etc.
Så eg oppmodar alle til å følgje råd dei får frå oppdrettar, og er de usikker så ta kontakt og spør. Eg sende med valpekjøpera ein perm med ein del informasjon og der står det også om mosjonering av valpen/hunden.

Mange vil ut på tur og gjerne ha valpen med, men då vil eg anbefale å ta valpen i ein ransel eller pulk slik at du spara kroppen til den lille «babyen» din...husk det er ein grunn til at babyar ikkje skal sitte for tidleg, støttas opp med puter eller stå med belastning for tidleg. Det er også slik for små valpa, dei er berre av mjuk brusk enda som du er med på og bestemme korleis skal få utvikle seg. Helse og sjukdom kjem an på arv, men ofte veldig avhengig av miljø og foring for korleis det blir...
Miljøtrening er viktig, veldig viktig men det kjem alltid an på kva mengde den blir belasta med.

Det er vi som skal passe på at disse herlige potane ikkje får for stor belastning gjennom oppveksten...

Samtidig er det mange som lar valpen få leike saman med andre hundar/valpar. Dette går ofte bra, men eg passa alltid på om den skal møte ein unghund som er full av energi, litt ukontrollert og kanskje litt tøff. Det kan fort bli for røft for ein liten valp og skadar oppstår lett, så husk å ta omsyn til kvar valpen er i vekst når den skal gjennom kvardagen.
Om du synes valpen virka å ha for mykje energi så la den få bruke hovudet og på den måten vil valpen bli trøtt og sliten utan at du «sprenge den»...

Valpane har godt av å prøve seg i ulendt terreng, men der det er mykje snø bør vi ikkje la dei få gå for lenge i for høg snø...

Ei stor knippe lykkepillera som forhåpentlegvis skal berike mange familar med glede, godt innhald og terapi i mange år...men, dei er alltid avhengig av at vi som oppdrettar prøva å ta så gode kombinasjonar som mulig, men ikkje minst at dei får gode oppvekstvillkår...

 

 Gleda når ein hund har vekse opp og er i god form til å takle fjelltura og andre ting du vil ha den med på.
Valp er sjølvsagt ein risiko og som ein valpekjøpar sa; Det er som å spille lotto for du veit ikkje korleis valpen blir når den blir vaksen...
Så tør du ikkje ta "risikoen" det er med å ha valp så kanskje bør du kjøpe ein vaksen og frisk hund...

Det her er kanskje mykje å tenke over, men om ein berre har det i bakhovudet så går det som regel greit. Det er ikkje ei formaning, men alt eg ønska er at de passa spesielt på valpen din i vekst...
Klem -Anja-

Oooh La La La

Herligste «Abi» Kvasneset’s Oooh La La La er 2 år i dag 💖 

Heilt utrulig kor fort tida går, og ikkje minst spesielt at eg sat eller låg på eit hotellrom i London og fulgte med på fødselen heime. I tåka tok eg med meg Joey på toget, så undergrunnen og stoppa av alle ting på Oxford Circus og endte opp midt på Oxford Street!! I og med O-kullet nett var fødd var det ei fin tispe i Tromsø, Keela som på papiret heite Kvasneset’s Oxford Street 🐾 Gratulere alle i O-kullet med dagen..!!! 

Dette kullet er etter «Keesha» - Kvasneset's In Case Of Christmas som er etter SEU(u)CH NOUCH C.I.E. WW-14 DKV-14 JEUW-13 Caci's Hit The Road Jack «Rebus» x Kvasneset's Himmelske Honoria «Nora»
Faren det er «Blossi» - VDHCH Silkmann`s castle No One`s Better No 5 som er etter C.I.E. SEU(u)CH NOUCH SEVCH KBHV-09 EUW-10-11 WW-10 Caci's A Boy Like Daddy «Ryan» x VDH CH Elding`s Fire No.8 Of Silkmann`s Castle «Hrapa»

 

 

  

Noko av det eg likar så godt å gjere er å planlegge for framtida, sette til live nye kombinasjonar som forhåpentlegvis kan tilføre rasen gode individ. Det gir liksom livet for meg meining og eg er veldig glad i det, og når ein gjer ting ein både lika og blir glad av ja då er det ein fin måte å leve livet på...

Det er så viktig å gjere ting som gir deg glede og eit fint og innhaldsrikt liv 💖

Klem -Anja-

Når du får Satan i trynet...!!

...mulig eg kunne kome på ei betre formulering, men det er akkurat det som kom til meg verken meir eller mindre...

Som mange kanskje veit har eg hatt nokre utfordringar spesielt dei ti siste åra. Det føles faktisk som at eg har vore nedom helvete og spasert rundt der ganske så mykje gjennom 8,5 år...Men, no når eg endeleg har krype oppover igjen og ser lyset klarere og det med eit håp om eit liv igjen – Ja eit liv, ikkje berre eksistens og ein kamp om å overleve men eit nytt liv med innhald, godt innhald. Men så skulle jaggu ikkje den karamellen smake godt og lenge før satan dukka opp og gir meg ein rett i trynet, igjen...

Men, eg klora meg fast og har ikkje tenkt å skli så veldig langt ned igjen! Heldigvis har eg hatt og har nokre fantastiske legar å støtte meg til...så godt at dei finn tid til å følgje meg opp med smertelindring i første omgang. Så har dei satt opp time til kontroll med røntgen på Ullevål neste veke og då skal eg vel vere mobil nok til den reisa... 

Nokre daga før den akutte forverringa hadde eg fått på eit par strøk med ny farge på kjøkkenkroken vår...Ommøblert - asså nærare forklaring flytta litt rot frå ein stad til ein ny, og ikkje minst fått ein sofa inn i huset igjen. Skikkeleg digg med sofa her for eit litt meir avslappa rom...

Den her "eska" her med orkideane tek meg rett tilbake til blomster markedet i London ♥ så draumen er å ta turen tilbake dit og gjerne oppleve ein musical!! I tillegg må eg ønske meg eit skikkeleg kortreist villsaudeskinn som kan varme ryggen og så er "hula" mi akkurat perfekt på min måte...

Etter eg tok ut protesa (det er ei lang historie i seg sjølv, men Timmen kom då med; Mamma kunne du ha dødd to gangar!?? 

Kjære Timmen min - eg som alle kan dø kvar dag, men eg er her fortsatt ♥) i 2018 har det sakte men sikkert gått oppover, men på laurdag sat eg aleine og kunne kjenne på følelsen av at eg faktisk syntes litt synd på meg sjølv...det var heilt fortvilt og eg ville mest skrike, men måtte berre ta meg i det for det hjelpe så lite og då er fallgruva sikkert stor for å legge seg ned, så eg klapsa meg i fjeset og kom på betre tankar.

Men dei siste dagane har eg vore lite mobil, men ein tur for dag med stava utan hund har det blitt, lufta hundane i hagen og elles ligge dei som slakt rundt meg. Men ein uvant situasjon er det med ein del soffasliting...og DET, ja det får eg høyre ;) 

Katja - mamma har du verkeleg tenkt å ligge der å bli feit!!? Ej sei berre...Jaggu godt vi har humor asså 

Ein skrue eller to laus har eg vel visst eg har hatt heile tida og det er nok ein god del samde i...men normal galskap er jaggu godt å han i seg når ein skal gjennom sopass mykje. 

No berre håpa eg at der ikkje er ein mekanisk skrue som er laus!

Timmen då han kom heim frå skule mandag «mamma du skylda meg ein 1000 lapp...» hææææ ka da!? Ej sa du måtte til Ullevål igjen. Men eg har ikkje vedda, eg sa berre neida det skal eg ikkje...Ok, men er der infeksjon så får eg det veffal!!! 

Legevakta søndag, legkontoret mandag, snakka med Ullevål mandag og må tilbake for prøver etc. igjen tirsdag...Såg for meg 2020 med minimalt med legebesøk, men no når vi har kome oss langt uti februar er det vel på tide å nærme seg frikort..!! OMG sei eg berre...

Så godt å ha ein fastlege som ser meg for den eg er...at eg både kan smile og flire utan at han stille spørsmål. For det har vore nok av lega etc eg har møtt disse åra som ikkje trur meg og stille spørsmål med at eg ikkje kan vere så dårleg når humøret er så bra og eg ser "frisk" ut...
Ein må berre prøve å ta med seg det positive i ein kvar situasjon...å då velge eg det glamorøse no for det er svært lite glamour å skimte på ei snart 40 år gammal kjerring som ser ut til å ha passert nitti...men, glamour er det for eg har no faktisk min eigen kjekke privatsjåfør  takk pappa for at du tilføre situasjonen positive vibba 

Eg har ikkje vore så flink å oppdatere på det som har skjedd, men no når eg ikkje får fulgt opp alt eg ønska så er det greit å informere om det...men då eg haldt på å skrive dette innlegget tidligare i dag vart eg avbrutt av rektor ved skulen til Tim Are...

Ho kunne fortelle meg at han har vore i ein slåsskamp, der han kun prøvde å forsvare seg sjølv. 

Timmen min kom heim og kunne fortelle litt av hendinga, og det gjer meg så ufatteleg vondt at skatten min har vore gjennom noko slikt!! Uansett kven det skulle vere så kjenne eg det riv i hjartet når eg høyre liknande historie.

Under handballtrening i går gjekk Tim ut for å ta litt astmamedisin og då ser han ein gut stå å "tukle" med sparkesykkelen hans, og han sei då frå at det må han slutte med.
Då han kjem heim er han sjølvsagt litt lei seg fordi styret er laust og det er noko med ein skjerm. 

Då han møte denne guten som er eit år eldre på skulen i dag sei han at han synes han bør betale for reparasjonen...Då, blir denne guten skikkeleg sint og flyge på han og ikkje nok med det men gutane som er ilag med den guten følgje på der dei slår han ned og går laus på han med spraking og hoppa på han. 

Dette skjer i den lille bygda vår med gutar i barneskulealder...! Kva er det som skjer og kva er det som gjer at barna gjer slikt??

Eg har så vondt i kveld, men det er ingen tablettar som klare å døyve den smerta eg føle for det han har vore gjennom i dag.

Det er kanskje ikkje så rart at han ikkje har så lyst på skule i morra...!?

Smerte vil forandre deg og ikkje minst den smerte du blir påført vil gjere deg sterakre, men det er sjølvsagt ikkje slike smerte eg tenke på...
Samstundes må vi huske på og fortelle til barna våre at eit slag eller spark plassert litt feil vil og kan få fatale følgje for både den som sparka og den som blir utsatt for det.

Tim har smerter rundt om på kroppen som forhåpentlegvis blir betre dag for dag, og merka dei vil nok gå vekk...men, dei smertene og merka han har fått i dag som ingen av oss ser, dei vil ha bære med seg i lang lang tid ♥

Eg har hatt mange draumar og ønske dei siste åra...ja, eg har eit ønske om å ha det betre med mindre smerter, men mest av alt vil eg berre at vi alle skal vere snille med kvarandre. 
Om vi tenke etter så er det faktisk ganske så lett og det beste er om vi vaksne kan gå føre som eit godt eksempel. Vi må også bli flinkare til å prate fint om andre istaden for å kritisere andre som ikkje er heilt som oss sjølve...

Rett under her har eg og Timmen lagt på soffan å kost oss med hundane...
Han vart dratt i bakken igjen...men, det var med kjærleik frå ein stor dose herlege firbeinte og gledeslatter sat som de høyre i filmen laust...

Måtte vi alle berre sjå dei vi har rundt oss og gi kvarandre eit smil, ja for ofte er det kanskje ikkje meir som skal til ♥♥♥

Klem -Anja-