Sesongen er i gang...

 

...kanskje trudde du eg skulle sei at sesongen for uten band på hund var i gang, så er det litt feil ;)  Men godt  tenkje på at bandtvangen er over for denne gang...
For no er forkjølelsessesongen i gang her i huset og mor sjølv er sylta tett, låke i kroppen, surrete i hovudet, fryse og sveitta.........ja rett og slett begynnande forkjølelse og då må eg berre ta tak med ein gang!!..
Bruka å vere flink å anbefale dette til dei som ikkje er i form, men gløymer det innimellom sjølv - men ikkje i dag...

Pina meg no gjennom nåkke av det fælaste eg har i meg og nesten så eg brekke meg. Men det har alltid hjelpt eg før og det er vel betre med nåkken minutt med grusom drikke har ikkje vore slett så gale tidligare, men i dag var det fælt enn fleire dagar med låke hals, tett og rennande nase...

Eg anbefala å koke opp 1 liter vant med 6-8 tjukke skiver med ingefærrot og 6 fedd kvitløk. Eg tek som oftast litt meir for å vere sikker på å brenne vekk svineriet, ta gjerne litt honning i slik det blir betre smak...Alt må drikkast og så fort som mulig ;)

Kan liksom ikkje spør om det kunne smake eller fristar, men vil du halde deg frisk så fyr laus...
DettinasaKlem -Anja-

Blåbærpai

Var så heldig at det var salg av frukt og bær på torget i vågen i dag...fikk med meg stor pose plommer, multer og 5 kg blåbær...
Barna kosa seg med kvar si stor skål med blåbær etter middag og ikkje dumt å hive på ein blåbærpai til kvelds...bæra må nyttast litt ekstra ;) 
I morra må det syltast og vi kan fylle på med meir deilig sylte i fryseren, det er godt å ha gjennom ein lang haust og vinter...

Tante Eirin kom på kveldsbesøk etter ein forblåst joggetur, og tenker det var godt med varm blåbærpai med multekrem og ein kopp kaffi...resten tok ho med inn til mams og paps, så håper det smakte!!...

Herlig blåbærpai:

100 gr. smør
1 kopp sukker
1 egg
2 koppar mel
1 ts. bakepulver
Massevis av lett sukra blåbær...

Forvarm ovnen til 180 - 190 grader. 
Pisk saman smør og sukker, tilsett egget, så litt og litt mel blanda med bakepulveret.
Smør ei paiform (eller liknande) og trykk deira utover og godt opp kanten. Dryss på eit godt lag med blåbær og steik den i ca. 35 - 40 minutter til pausen har fått ein fin farge og litt sprø kant...
Vaniljeis er godt til varm pai, men i dag brukte vi også litt multekrem...mmmm jummy :))

Godt å kunne kose seg litt ekstra på ein heilt vanlig tirsdag...
Det er nesten ein haustkos, men slik som vinden ruskar rundt hushjørnet er det som om hausten alt er her...brrr...godt under ei varm dyne ;)
Klem -Anja-

Frustrasjonen...

...kjem litt på overflata og det er ikkje lenger like lett å holde alt inne!...

Mi kjære svigermor er så glad i blomsterbilder så då hve vi med eit bilde av ein vakker fargeklatt...

…Det er så stille i huset i kveld, nesten som om sorga begynne å vise seg…Svigerfar er borte, men svigermor er berre på avlastning – men så uendelig stille i huset som det har vore så masse «støy» i dei siste godt og vel to vekene!...
Skal tru kor tid eg venne meg til dette? Men, om eit par daga tenkjer eg det kanskje blir godt å stitte på sofaen saman med mannen min å «slappe av» - for det er det lenge sida vi har gjort, det å ha aleinetid på soffan etter barna har lagt seg…
Eg såg no tilfeldigvis gjennom alle utkasta som enda ikkje er publisert i bloggen min, beklageligvis inneheld dei fleste «frustrasjon» - frustrasjon over helseNorge som er så fantastisk!! N O T!!!
Det har vore godt å berre få frese det ut på dataen for så berre legge det til sides utan innsyn. Men som eg har skreve skal dette bli ein «ærlig» blogg på godt og vondt, og no kanskje klar for det første «ærlige men fæle» innlegget mitt..

Meg sjølv er eit stort kapittel, som eg kanskje skal komme nærare inn på seinare, men det som har vore ein stor frustrasjon er eldreomsorga i dette landet…All takk til 96% av heimesjukepleierane dei siste to åra, men jaggu var eg frustrert ei periode då eg som «nyoperert» ikkje fekk «natthjelp» til svigermor og måtte gå til innkjøp av babysitter med kamera for snart to år sidan!!...
Men, eg har eit stort men!!...Sula som politikarane skryte av at er slik ei fantastisk helse-/eldreomsorgskommune!!...Då lurer eg på kor dåkke har vore dei siste åra, kva ser og oppleve de??
Har vi ikkje plass til pleieplassar så må de jaggu få fleire inn i heimesjukepleien, for dette går rett og slett IKKJE!!

Eg er så skuffa over masse av det som har møtt meg dei siste åra!!...eg begynte med tett oppfølging av mi svigermor då eg gjekk gravid med Tim Are, i 2009 tiltok det og eg begynte å «pleie» ho…heldigvis hadde eg svigerfar som kunne sjå etter ho og hjelpe ho med det «vanlige» eller er det kanskje svigerfar som skulle sei det motsatte…Telefonen var flittig i bruk og eg var frå 2009 tilkalla fleire gangar for dag og slik har det gådd. Etter kvart har det tiltatt med stell, pleie, medisinering, vask etc. og det som eg sjølv skulle prioritere som barna, heim, jobb, fritid og sosialt liv blei heilt tilsidesett…Kvar ferie har blit avbrutt for å reise heim til dei derfor blei det til at vi reiste til Thailand i 2012 – for då kunne vi ikkje berre stikke heim…
Vi har dei siste tre åra gått gjennom ting som ein «normal» familie overhode ikkje skal måtte gjennomgå i Norges land i 2013!! Vi har hatt to krevande jobbar, eg har valgt å berre lagt min til side då helsa mi ikkje klarer meir…………hatt to fantastiske barn som eg har verdas dårligaste samvittighet for og håpar vi no snart skal få tilbake kvalitetstid som eg veit vi ikkje har hatt så masse av. Det er ikkje rett ovanfor barna at dei skulla ha gått «gjennom» det dei har i dette huset dei siste par åra i periodar med så sjuke besteforeldre…
Eg føler at tida og livet liksom har vore røva frå oss, det er ikkje rett at vi skal no sitte å sjå tilbake på så strev somme år og kva kan og kunna vi ha gjort annleis, vi skal også få kunne gå gjennom ei sorg etter å ha mista far/svigerfar og bestefar!! – ikkje tenke på at vi må jobbe oss gjennom det for å ta oss av ho som sit igjen.
Som småbarnsforeldre skal ein kunne få litt overskudd til å følgje barna opp og ta dei med ut, ikkje sitte inne å passe på eldre mennesker, vi skal kunne få gå på besøk til dei eldre nære, ikkje pleie og stelle dei i tillegg og heile tida ta hensyn til dei uansett kva vi skal gjer…
Eg har gjort mitt beste for å sjå oppegåande ut, sjølv om det ikkje alltid har hatt det beste resultatet, godt er det då at barna mine og mannen min tek meg som den eg er ;))

Det er sikkert ingen som kan forestille seg kor tøft dette har vore utan å ha sett det/vore oppi det sjølve. At folk har dårlig for å tru at ting kan vere så gale som det har vore her har eg forståelse for, for når eg ser tilbake har det vore galskap å finne seg i alt dette…Men, eg har heile tida kun hatt eit ønskje om at mine svigerforeldre skulle ha det så godt som mulig!!
Må beklaga til alle dei som har villa hatt meir av mi tid og alt eg ikkje kunna gitt rundt om, men sosialt liv, hund etc. har blitt lagt på hylla…men det skal snart takast opp igjen!! ;)

Eg er så lei meg for at eg ikkje skjønte at somme episodar med min svigerfar skuldast hans «alvorlige sjukdom» – men, behandlinga som han og eg fekk på rehabiliteringsavdelinga han var på, har eg så inderlig vanskelig for å legge bak meg!!...Eg fekk fleire ganga telefon frå min svigerfar at eg måtte komme å hjelpe han for han fekk ikkje hjelp. Når eg tok dette opp med ein pleier fikk eg spydige tilbakemeldingar og beskjed om at han skulle klare seg sjølv!! Eg skulle berre la vere å ta telefon og komme ut…blei kraftig provosert av den dama og skeptisk på at han skulle vere der, så kom det ei koselig dame som eg fekk prata «skikkelig» med og eg gjekk då ikkje vidare med saka…

Så neste «innleggelse» berre ei veke før han gjekk bort!!....Essa han er så bra at her dulla vi ikkje med dei, han kjem nok snart ut igjen og han er veffal ikkje døande!!...
Men, fredag 26. juli då eg kjeme å spør om han må heim om ei god veke når han er sengeliggande og innimellom ikkje klarer å prate etc. fekk eg eit av mitt livs største sjokk!!!...Der blei eg blankt avvist og snakka skarpt til hjelpe lite å skulle prøve å smile når du har ei slik holdning dame!!, at den 5. august skal han UT for då kjem det andre inn som trenge plassen, utan å prøve å snakke med meg om nåkke anna berre avviste ho meg og peiva stramt med armane!!...Kvelden tysdag 30. juli blei han innlagt på sjukehus, den 3. august laurdag morgon kl. 04.30 gjekk svigerfar bort…Desse tankane frå rehabiliteringsavdelinga kjem opp igjen og opp igjen, eg får frysning over dei og kjenne eg skulla ropt ut til dei kva eg meinte om behandlinga deira.
Akkurat no er eg sjeeglad for at svigermor er på den andre avdelinga og håper ho er trygg der…

Vi har sorger å gå gjennom, no må eg og no mannen min som også har fått ekstra den siste tida, få tid til å komme oss på beina igjen, så har vi nye kampar å kjempe…Som fleire dåkke veit kven det er og eg sette så umåtelig stor pris på støtta frå dåkke har sagt, dei skjønna ikkje koffor livet skal vere så urettferdig for at vi skal få så masse – og no, jaggu skjønna ikkje eg det heller!!...

Det har vore masse ekstra innimellom med «familien» det er ikkje alltid like lett når ein ikkje er så samansveisa som eg og mine søsken er må det fortsette livet ut!!…For når nåkken ikkje er her og kjem å sei til meg at eg tek for stor plass og at eg ikkje har vore så masse med mine svigerforeldre, får ein det så hard i ansiktet at det ikkje løsnar…Eg får frysingar når eg tenkjer på det og har vanskelig for å forstå korleis folk kan sei slikt etter å ikkje ha sett det i det heile!! Eg er lei meg og forferdelig såra, eg har aldri hatt ein slik følelse før…Eg kan aldri forstå det og eg kan ikkje la meg tråkke slik på!!...
Akkurat no vil eg pakke ned huset, ta med meg familien og flytte til ein fredelig plass…men, veit litt betre og skal derfor ta meg litt tid og få roa for så finne plassen vi vil reise til…
Så startar nok den harde kampen om å komme meg fysisk på beina igjen!! Korleis veit eg ikkje enda, men eg håpar det kan bli min tur ein dag :))))

Måtte ingen andre måtte kjempe og bli så tomme som det vi er no…Måtte berre politikerane budsjettere med meir til eldreomsorgen slik at dei alle skal få eit verdig liv til det siste med god pleie og masse b e s ø k a n d e familie rundt seg!!...

God å få ut litt…håper det ikkje blei for masse ;)
Frustrasjonsklem –Anja-

Kosedag...

Bilder frå Indianerskogen...spennende og veldig artig!!...

 

...Lørdag og ein heil dag berre til barna og "meg sjølv"!!...

For meg som jobbar mot smertene kvar dag, har hatt svigerforeldre som har trengt meg meir enn eg eigentleg har hatt ork til, er det faktisk uendelig herlig å tenke på at eg har hatt ein dag, der EG låg å sløva litt på soffan medan barna leika og skravla med søskenbarna sine...fantastisk å berre skulle vere tilstades for barna sine!! 

 

Eg tok meg ein kjapp tur for å kjøpe maling, lerret og litt småtteri...barna storkosa seg med blanding av fargar og ikkje minst utfolde seg i kunsten :)))) Dei skjønnaste skattane laga dei fine maleria - fantastisk å sjå på dei, ikkje minst den flotte malerfrakken til Alva som hadde dei vakraste fargane under arma.

Alva, Vetle, Tim Are og Katja laga vakre maleri...utrulig kjekt å sjå kor dei kosa seg!!...

 

Litt etter var det opplett og vi tok oss ein tur i Indianerskogen!! Eg og onkel Stig med dei fire eldste barna kosa oss med tur og leik i skogen, Timmen som liker så godt indianera hadde store forventningar blei glad når han såg alle aktivitetane og "husa"...Herlig å kunne komme inn å få servert ferdig middag ala Irja, så berre kos og avslapping med dei minste, kvalitetstid med Katja då ho fikk sitte oppe lenger...eit glass rødvin i litt bedre forfatning enn dagen før ;) tidelig i seng med skattane mine...

Tusen takk for ein herlig dag...skulle ikkje tru det måtte vere nødvendig å kjøre så langt for å få ein slik dag, men slik er det og no er vi innstilt på å få mange fleire slike daga...

Klem -Anja-



Ein liten avstikker

Fredag formiddag bestemde eg meg for å ta med barna til Bergen for å besøke søster, svoger og mine tre skjønne tantebarn...
Tenkte litt på det tidligere, men eg var så sliten og låke etter begravelsen at eg låg rett ut ei stund og var tidelig i seng. Eg var trøtt og låke fredagen også, men lysta til å sjå familien og ikkje minst glede barna mine med den turen vi skulle ta for nokon veker sidan vegde meir enn forma mi...
Måtte forklare dei at vi ikkje kunne bli ei veke no, men kun til søndag for Katja begynner på skule igjen mandag.

Turen var ekstra lang denne gangen når ein er låke i kroppen og skal kjøre aleine i regnværet...men heldigvis har vi tålmodige barn så turen gjekk greit og eg kunne puste letta ut når eg var ein av dei siste bilane som kom med ferga over Sognefjorden...måtte eg stå over her veit eg ikkje kva eg hadde gjort, kanskje testa om bilen kunne køyre på fjorden som dei nyaste tvreklamene ;)
Men, det blir jo berre tull å tenke på...ferga kom vi med, ein del fine forbikøyringar og så strake vegen til Kjenndalstoppen!!...Eg var berre så utkjørt når eg kom fram - som du ser på bilda, greit å berre vise elendigheita, for eg har ingenting å skjule...har faktisk funne ut at skal ein prøve å skjule alle feil og manglar får ein ikkje gjort anna dei første dagane før psykiatrisk klinikk venta!...så la gå, be yourself and be proud of it!! Skal leve etter det også snart ;)

Beste medisin av alt.........få ein stor og god klem med søstra mi!! Svoger og tanteskattane......kan også ta med eit glas rødvin for det smakte ekstra godt og ikkje minst trur eg det gjor litt godt for sjela akkurat då ;)

Så godt å endelig få den turen til Bergen som eg og barna har venta på heile sommaren, berre synn vi ikkje kan vere så lenge...men plutselig er vi tilbake igjen og då må vi prøve på ein dag ekstra...
Klem -Anja-

Gratinert Gyros

...Er ein stor favoritt hos min kjære!.. Han liker så godt potetmos eller stappe, så då er det greit med litt god smak til.
Gratinert Gyros er enkelt, kjapt og godt...du velger sjølv om du bruker heimelaga stappe (som absolutt er best) eller om du laga det av posestappe som eg oftast gjer, eg krydrer godt med forskjellig krydder alt etter humøret ;)

Sett omnen på 200-220 grader...så steiker du passe mengde med gyroskjøtt og laga potetstappa.
Smør ei ildfast form, legg først i potetstappa, så gyroskjøttet, hell over 3 dl med matfløte og til slutt ost på toppen...
Steikast til osten har fått fin og gylden farge...server med god salat og litt brød!!...


Håpe det frista...
-Anja- ;)

Gje meg handa di ven...

Dei siste døgna har eg søtte ved min svigerfars seng...holdt han i handa, hjelpt han gjennom det siste og prata til han...

...når det kveldar, det blir mørkt og me treng ei hand.
La dei ljose og venlege tankar fylgje oss inn i draumars land.
Lat varmen frå ein som er glad i deg tenne stjerner i myrkaste natt.
Gje meg handa, di, ven når det kveldar,
det blir mørkt og me treng ei hand.

Varme tankar og hender som trøystar er som sol over frosen jord.
Kjenne varmen frå ein som er nær deg gjev langt meire enn store ord!
Lat varmen frå ein som er glad i deg tenne stjerner i mørkeste natt! 
Gje meg handa di, ven, når det kveldar,
det blir mørkt og me treng ei hand.

      -Sondre Bratland


Ei tøff tid er historie og ny tid ventar...Det har vore nokon tøffe og "vanskelege" dagar, men mest av alt er eg glad eg har klart å vore der for han...

Den siste natta sov han så fredelig og han hadde det ikkje vondt meir ♥♥♥ Stille og roleg hadde vi det i natt der eg og dei fantastiske sjukepleiarane på Medisin 5 ved Sentralsjukehuset i Ålesund passa på han...ja sang gjor eg også...

Kvil i fred kjære svigerfar...vil alltid huske deg ♥♥♥
Klem -Anja-