Treng kanskje ikkje sei so mykje til det her bilete...
...heilt!! For herlegheit, kor fine dei er! Joda, visst er vel alle kvalpar fine, men eg likte dei så himla godt, og smelta sjølvsagt heilt for disse små hannhundane.
I dag, onsdag 11. november var eg veldig heldig som fikk vere med dei ut for første gang...
Bente berre flira for kvar gong eg spurte «Kven er dette her?» Så går det litt tid før eg spør igjen – og det er den same guten eg ser kvar gong. Er det slik at det no blir ny hannhund i Runnane!? Nei, nei, nei, nei! Det skal ikkje skje, men kanskje berre for ei lita stund...
Dei er veldig fine alle saman. Tispene er litt ujamne, men hannhundane er så typelike og fine. Eg fekk mest kontakt med ein av dei, men det var vanskeleg å skilje dei frå kvarandre sidan dei er så like.
Herlege små skattar som var rolege, leikne, trygge, glade og berre heilt nydelege!
Frå ein innhaldsrik og utforskandes dag ♥♥♥
Klem -Anja-
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar