tirsdag 13. april 2021

Bikka 5 veker ung...

...å så ubeskrivelig herlig å få seinka skuldrane og berre nyte valpetida. 
Men, dei som ser for seg eit søtt valpekull og som drøyme seg vekk i rosa skyer og berre søt musikk med eit heilt valpekull i hus, dei må nok tenke litt til før dei drøyme vidare for det er så mykje meir enn berre det ;) 
Mandag 12. april var valpane ein liten kjapp tur ute for første gang...Sol og lettskya men med litt vått underlag vart utserveringa rask men god...
Her gjekk dei alle 11 rundt saman og vi i same kohort slapp sjølvsagt unna munnbind og halde avstand, men pilsa får vi ta igjen seinare i for meg betre selskap...

Kan ikkje sei anna enn at det er ein fantastisk herlig gjeng det her og innimellom skimta eg nokre herlige hovud, ja heilt klart reint objektivt sett ;))

Men, no ser det ut til at den mest kritiske tida er over både for dei minste valpane det har det heldigvis vore ei lita stund no og ikkje minst for Keesha som virka sprek og hoppa med stor iver og glede etter snøballa no midt i april, men eg ser sjølvsagt at ho er prega av det som har vore.


I går var ein fin dag og Keesha slikka sol ei lita stund. Ikkje det beste bildet av ho der ho står vridd og med bakparten i oppoverbakke, men med 11 små er det ein lite glamorøs tilværelse, så å sjå bra ut det skal ho nok ta igjen etterkvart ;)
I dag felle snøven tett med stor fløyelsflak så det blir heilt klart innedag på gjengen...

Det har vore nokre tøffe og bekymringsfulle veker med 24 timers døgnpass og difor har eg ikkje hatt kapasistet til verken å ta telefon, sende meldingar og svare på alle e-postane som har ramla inn. Det har vore så stor pågang etter valp at det har vore oppi 10 meldingar for dagen og eit utal ubesvarte anrop på telefon.
Sjølv om det hadde vore normal tid rundt tispa og valpane ville eg nok ha litt problem med å svare alle...alle skal få svar, men kan ikkje love noko med det første.
Når det er krise på hunderommet så har eg beklagligvis lagt vekk alt av spørsmål om valp også til dei som har blitt tildelt valp...kun prøvd å svare dei som har kjøpt hund tidligare som har hatt forskjellege spørsmål.

Det kjem snart fleire bilder etc. i mellomtida håpe eg alle berre nyt dagen ♥♥♥

Klem -Anja-

onsdag 7. april 2021

Valper planleggast sommar 2021

Det var allereie planlagt ein kombinasjon for våren og som skulle vere leveringsklar til sommaren, men ting går beklageligvis ikkje alltid som planlagt.

«Maya» som mista sine valpa etter kombinasjonen med «Bolt» sommaren 2019 skulle vi forhåpentlegvis få nye valpa av rundt 23. april...

Det er alltid spennande å leite etter den gode kombinasjon som eg trur kan gi eit godt resultat på fleire måtar. Eg håpa jo å kunne få alt i ein pakke der det er valpar som vekse opp til å bli sunne og friske hundar som leve lenge, er fin å sjå på med eit tiltalande og rasetypisk eksteriør og at du kan nytte den til det meste. Eg har alt klar ein kombinasjon, men legge den først ut når augelysing er gjennomført og forhåpentlegvis går det bra. 

Eg er oppteken av at hundane skal utfylle kvarandre slik at sjølv om ein hund kan ha ein svakheit så kan den gå i avl så lenge eg gjer gode undersøkingar for å finne rett type hund.

Vi er avhengig av å oppretthalde avlsbasen vi har og ikkje gjere den mindre, men kunne nytte dei aller fleste linjer i avl slik at vi for framtida fortsatt har mange bein å stå på. Eg likar å kunne nytte hundar og linjer som ikkje er for mykje brukt...eg bruka mykje tid framføre dataen for å studere stamtavler, det har alltid interessert og fasinert meg, sjølv om at hundane ikkje sette seg like godt på hjerna i dag som for 20 år sidan. Trur ikkje det er alderen asså, men tidene endra seg og alt er så tilgjengeleg på nett, så eg sit ikkje lenger å notera ned hundar slik eg ein gong gjorde. 

Pandemien som henge over oss gjer at ein må sjå meir innafor landets grense så lenge ein ikkje skal inseminere. Det er spennande å sitte å lese stamtavler og bruke hovudet for å tenke om eg har sett ei søster eller ein bror rundt omkring på utstillingar eller jaktprøve. No sist fikk eg ein lys ide og dermed fikk eg lov å hilse på to kjekke og veldig ulike typa som ikkje har ei stamtavle som ein finn mykje av. 
Det er alltid godt å få kjenne litt på kva som ligg under pelsen og sjå kva type det er og dei kan stå til den tispa eg skal nytte. Veldig hyggelig at Oddhild ville la med bruke sin "Melvin" og det resulterte i at vi i februar hadde 3 vellykka parringar og vi skulle forvente valpa rundt 23. april 2021.


Men, genetikken er ikkje alltid like enkel så beklageligvis blir det ikkje valpa etter denne kombinasjonen.

Til alle som hadde ønske om valp så er det sjølvsagt mogeleg og vente til neste kull...

Det er ikkje slik at det alltid blir valpa, ein gong kem det 1 valp og andre gongar 10...om det kjem nok ønska kjønn er heller ikkje sikkert. Eit tips er at du har lov og håpe, men for all del har du ikkje nokre store gode grunnar til å velge eit kjønn så ver open for det som kjem. Veffal på vår rase har det ikkje så stor betydning kva du tek for både ei tispe og ein hannhund skal ha oppdragelse og arbeid i 1-2 år må du berekne på å få ein god hund... 

Her er eit av få bilder eg har teke i løpet av dei siste vekene...Utrulig nok har eg vore dårleg med bildetaking, men det har sin gode grunn av situasjonen med sjuk tispe 💛

Det har vore lite oppdateringar denne gong med bilde dei fire første vekene, men det har vore ei krevjande tid for dei firbeinte der eg har nytta tida på dei istadenfor sosiale medier og klare å få lest mengder med e-post og meldingar.

Sjølv om eg ikkje rår over det så må eg beklage så mykje for at eg ikkje har valpa til dei som ønska...

Eg kjem snart ut med komande valpeplanar for sommaren 2021!!

Ha ein fin dag ♥♥♥ 
Klem -Anja-

torsdag 18. mars 2021

Utfordringar...

Her ligge Keesha utanfor valpekassa med intravenøs behandling 

I natt er det to veker sidan eg stod saman med veterinæren og plukka ut ein valp etter den andre...når tispa har født så enkelt tidligare og ho venta eit stort kull forventa ein kanskje at ting skal gå ganske så greit, men slik er det ikkje alltid.
Keesha hadde dei siste dagane vore litt uroleg, eller kan eg sei kosete og svært lyst på kontakt på nattestid så med det merka eg at fødselen nærma seg. Tidleg torsdag morgon starta blokkinga og eg hadde sett for meg at fødselen ville starte litt utpå torsdagen.
Men, som eg veit er det individuelt så eg fulgte som vanleg godt med på tispa og temperaturen for å vere sikker på at eg skulle få med meg droppet. Ting gjekk tregt så eg berre smurte meg med rikeleg tålmod, vatnet gjekk og eg tenke vi hadde jo tid til å sitte her...helt til vi var ute til lufting og eg såg grønne drypp på gulvet og då hadde eg vore tålmodig nok. Eg tek på meg hanskar for å kjenne om der ligge foster i fødselskanalen, eg kjenne ingenting men eg får grønaktig veske på hansken...det er ikkje eit godt teikn før første valpen er komen for det er teikn på morkakeløysing. 

Ringe då å vekke veterinæren, Lars Audun Gåsemyr ved Borgund Dyreklinikk som eg avtala korleis vi skulle gjere det, avslutta samtalen så går eg og Keesha ut for å springe litt og går i trapper, men då det likevel ikkje er noko framgang tek eg Keesha i bilen før avtalt og kjøre rundt for ofte kjem ein valp når ein er på veg til veterinær. Etter litt kjøring går eg bak og det er fortsatt ikkje framgang så då ringe eg og berre sei at vi er på veg til klinikken...

Ikkje lenge etter vi kom så er veterinæren på plass og opna dørene, han sjekka ho og han kjenne heller ikkje forster og føle tida er inne for å få ut valpane. 
Keesha er som alltid fantastisk å handtere med alt så vi får raskt lagt ho på gass og i  rett stilling, og eg, eg står veldig klar for å ta imot det som måtte kome og forhåpentlegvis har eg ikkje venta for lenge...  

Herlig kjensle var det då eg fikk starte med å frie luftvegane, tørke og masere den første valpen, og plutseleg kjem dei første herlige lydane av ein skrikande valp. Ein etter ein plukka han ut og eg tek meg av etterarbeidet, alt går så fint for seg, kjenne sjølvsagt hjarte hoppe over eit par slag når det eit par gongar i løpet av operasjonen pipe litt frå monitoren, veterinæren ser på datane og kjem med nokre beroligande ord også fortsette han. 

Akkurat i slike augeblikk er eg plutseleg ikkje så kresen som eg i utgangspunktet er for muleg det til tide kunne sjå ut som eit katastrofeområde, men det heile var fantastisk å få vere med på...
Eg stod der stort sett heilt tyst, ja det høyres nok rart ut at eg er stille når det er hund i fokus, men her tenkte eg nok at eg skulle prate kun når det trengtes. Som då han skulle sy igjen hullet i eine hornet for då hadde eg litt tid så eg spurte om eg kunne rydde vekk ein del av morkakene, tørke blodet og alt griseriet ;)
I tillegg klarte eg å vere ganske så kravstor då eg spurte midt på natta om han kunne sy med innvendig sting..(?) Sjølvsagt tok han seg tid til det!!
Utruleg nok var det liv i alle sjølv om eit par var veldig stressa av påkjenninga, og eg
 var berre så glad då eg natt til fredag 5. mars fikk med meg Keesha og alle 11 valpane heim. 

Her har vi kun vore heime i nokre små timar og alt er berre fryd i kassa så langt...Sjølv berre nokre få minutt etter dei vart lagt ned til ho så starta ho å ta seg av dei på beste måte, trass i at ho var heilt «vekke» etter narkosen...


Første timane med heilt perfekte skatta som har kome inn i livet våra...Kor heldige vi er, men ikkje minst dei som er så heldig å få dei inn i familien sin etterkvart 

Alt går seg sakte men sikkert til gjennom helga, og eg følgje godt med på at Keesha får det ho treng sjølv om ho er veldig kresen i matvegen. Temperaturen takast og eg dulla med ho som den dronninga ho veit sjølv at ho er 
Noko endra seg tirsdag ettermiddag/kveld...då eg var ute av rommet hadde ho spydd men spist det opp igjen så eg reagera på at det er alt for tidleg å begynne med det så eg kjenne ein ekstra gang på alle jura, lukta på det som kjem ut av ho men alt virka bra. Ho får litt mat og drikke igjen, men så opna ho munnen og det flomma ut, ho la seg ned til valpane igjen og eg såg at ho fikk eit press som rier/opptrekk i buken og då tenkte eg at her var det noko som var heilt galt!! Ny temperatur som vise 40,1...

Då ringe eg veterinærvakta og kom til den som er lengst vekk og ho anbefala med å ta kontakt med ein anna Dyreklinikk og tenke dei sikkert ville ha hjulpe, men før det så ville eg sjekke med han som opererte ho og sendte han ei privat melding. Ikkje mange sekunda etter så ringde han til meg, og sjølv om han hadde fri og var på hytta kjørte han den vegen heimover og ber meg om å møte på klinikken om halvanna time.  

I slike stunde må ein berre halde hovudet kaldt og ikkje stresse seg opp sjølv kor redd og bekymra eg var for hunden...Så takknemleg når eg har fine og omtenksame folk rundt meg som tok seg av dei små medan eg tok med meg tispa vekk frå dei 

Veterinæren var på plass og tok tempen og blodprøve, så starta han å førebu seg på å behandle ho for melkekrampe...å eg såg absolutt at det kunne vere ein del teikn på det. Men vi vart så veldig overraska over svaret blodprøva gav oss, kalsiumet i blodet var bra og prøva viste at verdiane på pankreatitt var lav (veterinæren kjørte også ein ny og spesifikk test seinare) også den viste at Keesha hadde akutt pankreatitt!!

Symptoma på akutt pankreatitt kan kome smygande og kanskje var det litt det eg såg etter keisersnittet at matlysta ikkje var på topp som elles når ei tispe har fått valpa, men elles forutan det vart Keesha over kort tid raskt svekka med svært feber, dårleg almenntilstand og store buksmerter...

Når eg lese litt om denne tilstanden så ser eg svart på kvitt kor alvorleg det er, ja for dette er noko eg ikkje har hatt erfaring med tidligare. 


Her ligge Keesha her heime med intravenøs behandling etter at veterinæren kom heim å fikk det på plass, å ha ho liggande roleg og skifte pose fikk eg ta meg av.
Behandling av Keesha vart i første omgang smertelindring, antibiotika, kvalmestillande. Ho har til dagleg eit godt for med lavt fettinnhald så det kan ho fortsette med og det vil ho også spise no etter forma vart betre...
Her ligge ho heime rett ved meg med intravenøs behandling og lavt fettinnhald er viktig dei frste månadane for å minske belastninga på bukspyttkjertelen...

Akutt pakreatitt er alvorleg og kan bli veldig kritisk som med Keesha så difor er det veldig viktig at hunden får rask behandling, her er det inga tid å miste for å få eit godt utfall!!

Det er ikkje lett å sei kva grunnen til at Keesha fikk dette, men at det kan oppstå av diverse årsaker etter keisersnittet er sjølvsagt den næraste teorien eg kjem på...


Mulige årsaker til pankreatitt hos hunder

Det er mange årsaker som kan føre til pankreatitt hos hunder. Det er ikke mulig for veterinæren å bestemme en eksakt trigger. I dette tilfellet snakker man om idiopatisk pankreatitt (som eg vil oversette til "inga sikker årsak")...


Pankreatitt hos hunder kan utløses, eller i det minste fremmes, av følgende faktorer:

  • Administrering av medisiner
  • For høyt fettinnhold i hundemat
  • Skade i bukspyttkjertelen fra en ulykke
  • En spredning av andre inflammatoriske sykdommer, for eksempel IBD
  • Midlertidig lav blodstrøm under generell anestesi

I tillegg kan betennelse i bukspyttkjertelen hos hunder en sjeldent gang være forårsaket av en smittsom sykdom.


Veterinæren ringe igjen for å høyre korleis det går og ville avtale nytt besøk, men eg var veldig spent på å vite korleis verdiane var og om ho var i betring så vi kom inn på klinikken for ny blodprøve og sjekk. Temperaturen er på veg ned, og verdiane på pankreatitt var innanfor normale!! Så no treng vi berre tid på å få ho over kneika...
Dei kvite blodlegemer var for høge og dei raude alt for låge og det såg eg på slimhinnene, men det var akkurat som forventa. 
Bak i auga (ikkje nedre del) såg eg at dei var unormalt raude og då han undersøkte så såg vi ei spesiell linje i auga. Han meina det kom av intravenøs behandling og ville eg skulle sjå det an nokre dagar og eventuelt ta kontakt med Torunn Hoff ved Ålesund Dyreklinikk for grundig undersøking av ho. Men, alt dagen etter var raudfargen svak... 


Utfordringar meina eg er til for å møtast med oppbrett arma men det er nok ikkje alle utfordringar eg ønska like gledeleg velkomen.

Innimellom skulle eg så absolutt ønske eg var lidenskapeleg oppteken av radiostyrte bilar!!



Når det står på som værst der eg passa på at valpane får sitt med næring og legge til alle valpane i tur og orden for å oppretthalde melkeproduksjon...Sjølvsagt minimalt med søvn over lang tid så blir ei overrasking levert på døra frå nord overveldande!! Samstundes blir eg så takknemelig for alle fine folk eg møte gjennom hundane og ein heilt spesiell venn i Marte trass veldig stor avstand 

Dette innlegget er ikkje berre for ei oppdatering for valpekjøpera, men eg vil også med dette det vise til at ikkje alt går på skinner og det er langt ifrå berre glansbilde og søtt å ha valpa på ei tispe. 
Det er ikkje vanskeleg å sjå seg blind på dei skjønne bileta av dei små skjønne skattane, men det ligg også mykje "dritt" bak med tanke på ein del av jobben, men ikkje minst bekymring for tispa og valpane når ting ikkje går slik vi aller helst vil...

Innimellom har eg vore usikker på om eg skulle få lov å behalde alle 12...så akkurat no er eg takksam for ståa er slik den er og kryssa fingre for at alt går vidare vel framover...
Så eg vil berre takke så mykje til Lars Audun Gåsemyr ved Borgund Dyreklinikk for super hjelp!!

Håpe det det vart opplysande, og ikkje minst ei forståing for at eg ikkje har hatt moglegheit for å svare alle telefonar, meldingar og e-postar, men innimellom kjem noko framføre andre ting 
Klem -Anja-

torsdag 4. februar 2021

Vi gler oss..!

...Vi går mot ein ny vår og eg tenke, håpe og trur det skal bli ei veldig fin tid 🤍

Vi har vore og er i ei spesiell tid på fleire måtar, og då er det viktig å ta med seg alt det fine og positive vi møte på ein kanskje litt kronglete veg.

Akkurat no gler eg meg veldig og berre håpa at alt går bra framover slik at vi rundt 5. mars venta eit fint kull valpa som eg er veldig spent på å få sjå kva kan bli.

På ultralyd klarte vi å sjå 7 foster...vi klare ikkje å sjå dei som ligge heilt framme så vi kan sikkert rekne med litt fleire, og med det venta vi eit stort kull denne gong...

Keesha er for meg ei veldig god tispe, og ho har også vist seg å vere ein veldig bra avlshund...Eg har stått mellom to hundar til ho og eg var veldig usikker på kva eg skulle gå for, men hjartet mitt fikk siste ordet denne gong. For Ivar som er frå kullet etter NUCH NVCH Kvasneset’s Braveheart «Bajas» og Almanza Anything You Say «Esther» født i juli 2012 på Kennel Brynje som eg har fulgt sia dei var født!! Eg har hatt både han og kullbroren i tankane lenge og no var det på tide å gjere noko med det før det  blir for seint og sjansen går ifrå meg. Så difor falt valet på den og ikkje ein anna spesiell og god hund. Det å få Bajas inn på Keesha er for meg veldig spennande samstundes som eg har hatt Esther som bestemor ein gong før til P-kullet. Med det her er det linjer eg kjenne veldig bra og eg håpe dei vil utfylle kvarandre veldig godt...

Stamtavla til det komande kullet...

Keesha juni 2020 i Trondheim etter at ho vart beste tispe med sitt andre Cert og BIM på NRK avd Trondheim for dommar Arne Foss...
Mor: Kvasneset’s In Case of Christmas har nok fleire høyrt om før og har gitt oss O-kullet og R-kullet... 

Far: Brynje Corona Borealis - skulle ikkje vere muleg, men «Ivar» heite Corona på stamtavla frå 2012. Corona Borealis betyr «Den nordlige krone» og er eit stjernebilde som kan sjåast om kvelden på nordausthimmelen. Tenke no at det kan bli artig å forhåpentlegvis finne namn på V-kullet ✨

Det er sjølvsagt ikkje berre eg som gler meg til nye valpa, men borna telle også ned sjølv om vi for tida har ein kreativ Neliavalp i huset 🤎 Ser verkeleg fram til å få gå i vårhagen med mange herlige små rundt beina 

Håpe vi kan få glede fleire med nye gode og herlige små sjarmtroll om ikkje så veldig lenge...Men før den tid, NYT vinteren 

Klem -Anja-

søndag 31. januar 2021

Mission not completed

...men sjølv om det vart eit litt vanskeleg oppdrag torsdag kan ein ikkje furte av den grunn. Men, det er jaggu ikkje ofte eg gir meg så lett, og det er ikkje alltid tid avgjer lengda på det ein prøva på. For etter ca. 35 minutt i stiv kuling (eller ka pokker det var som for over fjellet) der eg prøvde å få fyr på faklane måtte eg berre sei til meg sjølv at det her får du berre ikkje til!! 

Eit flott bilete som vise alle båla og faklane langs Veibuststranda til Kvasnesodden. Lyset på Leirvågfjellet er ei helsing frå meg...

Eg prøvde å lage godt skjul frå vinden, men det var jaggu ikkje enkelt der den kom frå alle kantar. I det eg trudde faklane fikk god fyr så skulle det berre eit litt friskare vindpust til før det vart mørkt igjen. Ideen om å tenne på faklane under Jervenduken vakje så dum og det varma godt, ja neste litt for godt så det vart ganske kort før eg fann ut at det kanskje ikkje var det luraste eg har gjort...På med hovudlykta, godt planta på stolsekken min under fjellduken var det heilt klart greit med ein varm og god solbærtoddy med eit hint av svovel! For oppi toppa låg nokre av den enorme mengdene med brukte fyrstikker. 

Så vart det ikkje eit stort brennande hjarte frå fjellet, men hjarte mitt har brent lenge for ein sunn og frisk fjord og det vil det fortsette med..!! 

Torsdag var det tid for at folk skulle trekke ned til fjorden for ei stille og fin lysmarkering mot reinseanlegget som dei planlegg i området. Det vil ikkje berre gå utover naturen og fjorden vår, det er samstundes mange folk som blir råka av dette. Folk møtte opp med eit brennande engasjement langs fjorden på begge sider av Vegsundet, og eg er så heldig å fått låne bilde som er teken frå begge sider av Øyvind Kåre Sunde, tusen takk!





Håpe alle opna augene sine og ser galskapen ved å få eit slikt anlegg inne ved ein fjord. Dette skulle heilt klart ha kome så langt ut mot ope have som mogeleg...

-Anja-

tirsdag 19. januar 2021

Mange små tankar...

...og idear om temaet har eg hatt i lang tid, ein del har kome ut og ein del blir på ein måte liggjande, men til slutt blir dei til tosidig kommunikasjon med meg sjølv og dei firbeinte på vår daglege tur langs, ved og over fjorden...Tidleg, seint stort sett kvar dag gjennom heile året og sjølvsagt i alt slags vèr går turen opp til det lille flotte fjellet med den fantastiske utsikta.


Etter ein del tidligare innlegg så skulle ein kanskje tru at eg ikkje hadde så mykje meir å sei, men det har eg sjølvsagt og muleg noko av det har eg sagt tidligare, men ein god ting (for meg) kan ikkje seiast for ofte. MEN, det er mange som sei mykje og ein del meina eg ikkje er heilt rett, og usannheiter har ein lei tendens til å bli forvridd til sanning når ein høyrer det ofte nok...

Det som uroa meg mest i denne saka om reinseanlegget er at vi snakka om at vi skal reinse minimum 70% - vi reinsa vel eigentleg ingen ting for det er snakk om å ta ut det faste stoffet altså slammet. Men, når vi pumpa avfallet lange strekningar for å få det til anlegget og uti fjorden blir det meir og meir finmalt etterkvart som det blir spylt gjennom røra, og det igjen føre til at vi får plukka ut mindre av alt det faste avfallet og dermed går meir av det i fjorden saman med vatnet. Ja, vatnet er også vaskevatn, virus, kjemikaliar, antibiotika, bakteriar, urin og bæsj med alt det består av...Ein slags reinseprosess med luft og plastikkuler vil sikkert (det her veit eg for lite om) plukke med seg nokre bakteriar, men skal ein bryte ned alt av ulumskheiter i vatnet må det kjemikalia til.


Langs Storfjorden bur og oppheld det seg mange folk...
Strandsona blir nytta heile året til mykje forskjelleg aktivitet av både barn og vaksne. Her ser de bilete av ei enkel skuleoppgåve for sonen min under nedsteninga våren 2020...
Eg undrast korleis vi kan nytte oss av fjorden og ikkje minst nyte den i framtida..!?


Eg meine at vi burde få eit anlegg og utslepp vekk frå fjordane, og dermed bruke tid på å finne ein stad nærare havet. Mellombels kan vi 
godt nytte oss av løysinga som har blitt brukt på Sunde fleire stadar rundt om i kommunene i ei periode før vi finne ei god nok løysing for alle innbyggjerane. 


Bilete til venstre er teken frå veranden min og er rett ved der ein stor septiktank ligg og som samla opp mykje av slammet frå innbyggjerane her i bygda. Fleire slike løysingar plassert rundt om i kommuna vil hjelpe på medan vi finn eigna stad til eit nytt, stort og flott anlegg. 
Til høgre er det tøming av tanken, og ja det er ein del luktproblematikk innimellom og spesielt når det tømast!! Heldigvis var teknisk i kommuna grei å snakke med slik at når dei no tøme tanken kjem det to bilar slik at jobben går raskare. 

I den tid vi ikkje reinsa (tok ut det faste) her på Sunde så kunne vi sjå syndene våre på fjordbotnen ja og ein del kunne også sjåast på vassoverflata. Problemet med avfallet vil ikkje forsvinne frå fjorden berre fordi vi ikkje ser det, for alt av antibiotikarestar, bakteriar, virus etc vil berre spre seg inne i dei flotte fjordane våre så lenge vi ikkje nyttar kjemikaliar for å ta knekken på dette før vi slepp det ut. 

Når vi pumpar olje og gass i store røyr langs havbotnen har eg store problem med å skjønne kvifor vi ikkje kan legge eit slikt stort anlegge på Hessa eller yst i Langevåg der det ikkje ligg rett ved bustad, samstundes kan ein pumpe vatnet rett ut i havet...med det vil ikkje dei trange og flotte fjordane våre ta så stor skade. Når vi no skal utbetre avløpa våre så burde vi tenke på å få reinare fjorda på alle kantar!!
Vi skal huske at vi etterkvart 
skal overlevere naturen til dei som kjem etter oss i minst like god stand som vi overtok den og då er ikkje dette måten å gjere det på. 

Vi kan ikkje berre velje ein ny fjord å dumpe avfallet vårt i fordi ein eller to andre er så dårlege...klart Storfjorden er ein betre resipient i dag, men korleis blir den etter 10 år som avfallsdeponi?? 
Vi skal legge ned forbod for turistskip grunna utslepp i fjordane, ja då må vi vel også tenke på dagleg slitasje, eller.!?


"Gler meg" til utsmykkinga av ein luktande installasjon midt i mitt daglege rekreasjonsområde...!! 
Om den pipa ikkje kjem på toppen (Burde blitt det nye flymerket) så vil vi veffal gå i ei skikkeleg drittlukt!!

Ein telttur her vil nok vere ganske så lite sjarmerande med ei pipe som skal leggje eit teppe med dritlukt som truleg vil leggje seg som eit slør over dette flotte fjellet!!
Ein kald desembermorgon blir nok lite magisk om der kjem ei slags pipe med dritlukt i nærleiken..!!

 
Eg undrast korleis folk i prosessen med reinseanlegget på Kvasnes kan sei at eit utslepp ikkje vil gjere skade på fjorden, men at den kanskje blir betre med så stort utslepp!!?
Korlies kan dei sei det når Borgundfjorden er så dårleg med eit så "lite" utslepp. 

Det er også fagmenn i denne prosessen som seier at Storfjorden ikkje er ein terskelfjord...då vil eg berre vise til kva som står i "Store Norske Leksikon":

Terskelfjord, fjord med grunn terskel ved innløpet og dyp indre del. Er dannet i løpet av istiden ved iserosjon, som for en stor del foregikk under havnivået. I Norge er mange av fjordene (for eksempel. Sognefjorden) terskelfjorder.

Eg vil då også ta med Sognefjorden er en fjord i SognVestland fylke. Den er Norges lengste og verdens nest lengste fjord; 205 kilometer lang inklusive Sognesjøen målt fra Ytre Sula til Skjolden ved botnen av Lustrafjorden. Sognefjorden er også verdens lengste åpne fjord. Den er 1303 meter dyp utenfor Vadheimsfjorden og med det Norges dypeste fjord. Det er høy terskel ved munningen, der fjorden er 100–200 meter dyp.

Storfjorden er en fjord på Sunnmøre i Møre og Romsdal. Den danner den sentrale delen i et sterkt forgrenet fjordsystem. Storfjorden målt fra Flisnes til Geiranger er 86 km. Målt fra Geiranger til Breisundet er den 110 km, og inkludert også Breisundet 115 km lang.
Største dyp i Storfjorden, som er 672 meter, er målt nord for Stranda.

Terskeldjupna ved Godøya er på ca. 250 meter og med det vil eg vel sei etter mi oppfatning av ein terskel at det her kan definerast som ein terskelfjord...

Her står vi på Sulabakkhornet og bak her ser de ut til Norskehavet som blir forbi terskelen inn til Storfjorden...

Vi bur i noko som likna eit måleri frå ein draum, ein stad mange berre drøyme om å få kome å sjå og få lov til å oppleve...
Å dette, dette vil "vi" faktisk øydeleggje!!
Dette bilete vise litt av den fantastisk utsikta som er frå Leirvågfjellet, det fjellet som det skal kome ei pipe med dritlukt opp av og øydeleggje dette flotte området!!


Frå Leirvågfjellet og Skiheisa i Spejlkavik ser vi ut på dei fjordane som er omtala som dårlegare resipient enn Storfjorden, ja dei er nok nesten øydelagt etter mange år som deponi for kloakk...
Det er heilt klart at vi no må prøve å rette opp skaden, men vi kan ikkje gjere det med å angripe ein ny fjord for så om x-antall år måtte prøve å redde stumpane til ein av verdas vakraste fjordar.
Vi kan ikkje gå rundt å tru at det ikkje vil påvirke fjorden...trua får vi ta med oss til dei romma det passa betre! 
Eg kan ikkje sjå for meg vakrare stad...ikkje berre er det vakkert, men så lett tilgjengeleg for så veldig mange...

Desse bileta er teken på toppen av Leirvågfjellet og vise området som det store utsleppet skal ut i, og det området på fjellet det vil bli vanskeleg å nytte grunna lukt...

Vakkert mot Vartdals- og Sulafjorden som også er ein del av Storfjorden som vil bli råka av dette utslippet...
Frå Kviteberga ser ein mot munninga til Hjørundfjorden "verdas vakraste fjord" som ligg midt i utsleppsområdet...!!


Den lille vakre staden Sunde som tidligare har vore ein stad det var ønska å leggje eit midre anlegg til. Eg vil då berre minne om at den saka må opp igjen grunna feil behandling og ikkje minst mengde med underskrifter som ligge på kommunehuset (eg har sjølvsagt tatt kopi!). 
Der må alt eventuelt opp igjen, og eg kan sei at det er heilt uaktuelt å få det til den staden sjølv i mindre skala for det er fortsatt same fjor som blir råka.


Sula og Ålesund har ei fantastisk beliggenheit og det er flott at ein kan sjå mot kvarandre og finne gode løysingar for eit samarbeid, men då må pri 1 vere at løysinga er god. 
Vi er så heldig at vi har tilgang til ope hav så difor bør de alle bruke sunn fornuft, tenke bærekraft og ikkje minst tenk på dei som er her i dag og dei som kjem etter oss og få dette ut av fjordane og vekk ifrå folket...

Det er fortsatt ikkje for seint å høyre på folket og snu i denne saka, men gjer det gjerne før de bruka enda meir pengar!!
-Anja-

Lenger oppe la eg ved ei lenke til eit tidligare innlegg, her leggje eg ved enda fleire for dei som kanskje er interessert ;) 


tirsdag 24. november 2020

U for unormalt aleine...

 ...eller berre Unlimited Love fordi det ligge så mykje godt i disse firbeinte og ei ufatteleg stor glede i å få lov å planlegge nye kombinasjonar, få følge ei tispe gjennom drektigheita, men ikkje minst spenninga rundt ein fødsel og det å få lov til å forme, prege og utvikle nye herlige familiemedlem som forhåpentlegvis får vekse opp til å bli herlige, sunne, sterke, fine og gode hundar som får lange og lykkelege liv. Disse herlige firbeinte har ein eigenskap i å kome under huda på meg og krype godt inn i hjartet så kanskje Under Your Skin kunne passe til eit namn på U...

Eg har aldri lagt skjul på at draumar er viktig å ha og den kombinasjonen vi har glede av å ha gjort er meir som ein Unique Dream...



Fleire namn har eg i tankane, men denne gongen vart namn ganske så overflødig då vi i dag på termin og akkurat ein månad før jul fikk U-kullet vårt etter Eirik og Saga...Resultatet vart ei nydeleg brun tispe (og med det veit eg no at Saga fikk det brunet genet frå sin far) som vil på litt uvanleg vis vere aleine. 

Men, eg har hatt små kull før så heilt ukjend er det ikkje. Farmor til Saga var også einebarn, ei svart nydeleg tispe født 8. mai 2007.


Kryssa fingre for at alt går fint med ho framover og vi skal verkeleg kose oss med ho.

Veldig leit at det ikkje vart valp på alle dåkke som har satt dåkke på liste. Men, det blir snart ein ny vår og for dåkke som fortsatt ønska å kjøpe valp frå meg så skal eg prøve å få det til i løpet av våren 2021.


I mellomtida skal eg prøve å dele film og bilde av frøkna vi har no slik dåkke ser kva som eventuelt kan vente dåkke...



Meldingar vil gå ut til alle saman i morgon...

Klem -Anja-

Bikka 5 veker ung...

...å så ubeskrivelig herlig å få seinka skuldrane og berre nyte valpetida.  Men, dei som ser for seg eit søtt valpekull og som drøyme seg ve...