fredag 23. mars 2018

Eventyrlege dagar i London


Herlighet for ei reise!!
Å ja ikkje berre kjøringa, men for ei oppleving heile pakka!!
Det har vore eit eventyr eg tek med meg på reisa vidare og eg trur denne reisa har satt meir spor enn eg trudde den ville og dermed vil den aldri vert gløymd...
Eg har fått høyre nokre ganga at eg er galen som set meg i bilen å kjøre den turen aleine, ja eg er vel det og normal galskap er godt det!! Men, for å vere heilt ærleg så kjørte eg aleine for å sleppe å vise omsyn til andre for då kunne eg kjøre og stoppe akkurat slik eg sjølv ville. 
Første etappa til hytta vår, så bar det vidare til Larvik dagen etter


Kjøre ombord Speedbåten i Larvik og bestilt meg liggestol men for meg var det best å legge se på gulvet...
Eg har ikkje tal på kor mange gongar eg stoppa for å fylle diesel...
Neste gang trur eg at eg skal søke etter ein sponsor, men korleis kan eg gjere det :))) Veit det ikkje går an og det einaste er har å by på er litt galskap...
Bilde av Joey tatt i Tyskland og Belgia så bilde av Pet Reception i Frankrike... 
 Bilda her er tatt i Asten i Nederland...
 Det oppstod eit lite problem då eg kom til Belgia og måtte tisse...for der måtte eg ha euro for å kome meg inn på toaletta. Den første plassen eg stoppa var dei ikkje så vennlege, så dermed måtte eg kjøre til ny stasjon og der fekk eg tatt ut penge, tanka og tissa... ;) 
Når eg først kom inn på eit toalett så var det meget fine og reine toalett!!... :))
Litt spent då eg kom til Calais og skulle sjå korleis det funka med Euro Tunnelen... 
Det var å stoppe å få sjekka hunden og bestilt plass. Satt oss i kø og kome oss gjennom sikkerhetskontrollen med væpna vakte som bad meg om å opne bilen bak...
Vi kjørte inn i togen og fortsatte framover heilt til dei sa stopp og dørene vart lukt mellom kvar vogn.
Satt i bilen i 30 minutt under sjøen og det gjekk mykje betre enn eg trudde!
Det var heilt greit å kjøre fram til Calais...Det var liksom den turen etter det eg var mest spent på når eg skulle starte med venstrekjøring. Derfor når eg kjørte på land i Danmark begynte eg øvinga og eg låg mykje av vegen gjennom Danmark, Tyskland, Nederland, Belgia og Frankrike i venstrefeltet ;) Det rarsast var at det vakje merkbart å passere grensene når eg kjørte motorvegen, for det stod berre plutselig eit skilt med eit nytt land...
 Venstrekjøyring gjekk mykje betre enn forventa!! Ja heilt til eg kom i dei veldig smale gatenen og det første eg tenkte "kva faen gjer du på feil side av vegen!!"...Så var det visst eg som ikkje hadde heilt kontroll :))
Rundkjøringane gjekk steike fint, eg måtte bere huske å sjå meg til høgre, var liksom heilt greit å kjøre til venstre, men då må ein også huske at bilane der kom frå høgre.
 Heilt greit å kome på hotellet den ettermiddagen I tillegg så var der diverse små dingsa som skulle betre søvn i løpet av natta...
The Drayton Court Hotel i Ealing...
Ikkje berre koselig og reint, men det var fine rom også!
 Badet var lite men bra og var vist meget godt lys for å legge sminke ;) 
 Senga var god og ikkje minst fantastiske pute!!
 Koselig og reint Engelsk hotel som eg varmt kan anbefale!...
Eg vil gjerne tilbake hit om sommaren og då gjerne ta ein tur ut i bakhagen for nokre øl.
 Dei dagane eg var der aleien så vart det eit måltid for dag pluss litt frukt, og ein del kaffi på rommet...Det var ut å rusle nokre tura også låg eg mest i senga å henta meg inn igjen. Skulle prøve både å skrive litt etc. men det hadde eg absolutt ikkje overskod til.
Blir litt miljøskada av ein som jobba med avfall...jaja eg har jobba i den bransjen sjølv også, og tidligare jobba han i anlegg. Når eg då ser ein rosa "søppeldunk" og lilla vegsperre då måtte eg sjølvsagt knipse ein snap til han som sat heime...
 
Herlige fargar det må takast bilde av...
Første mørke kvelden vi var ute å såg på livet  London`s gater...Eg hadde jo den aller beste livvakta med meg så det var ingen problem som var for store for oss ;)
"Joey the lifguard" :)))) Akkurat som eg treng det!?... ;)

 Å få gå rundt i London med ein stor hund som virka fullstendig upåvirka var berre fantastisk. Folk stoppa meg på Oxford Street og var heilt betatt av hunden og korleis det gjekk an. Mens eg stoppa opp og tenkte "kva faen gjer eg her" det her er for mykje for meg, og Joey han berre la seg ned og tenkte at det her er livet!! Etter litt fram og tilbake på Oxford Street tok eg Regent Street nedom Piccadilly Circus, ja berre for å ha gjort det også. Såg ned til Trafalgar Square, men fann ut at vi heller skulle finne ein buss å hoppe på for å sjå litt på reisa bort til Notting Hill. 

Å eg kom meg fort til Notting Hill slik eg fikk puste...sjå på husa og rusle i gatene, kjøpte noko gatematgreier som var dagens måltid og rusla litt til før eg for tilbake.

 Andre heile dagen i London og vi skal ut på livet. Går inn på stasjonen på West Ealing og tenkte ta den til Paddington og gå utifrå der, men eg treffe ei koselig og svært så behjelpelig dame som heite Rose som tek oss med vidare til undergrunnen ned den laaaaaange sånn bevegleige trapp, men Joeyen fiksa det også. Ho venta over på neste tog for det første syns ho var for fult for meg med hund. Har gitt meg ein del gode råd kva eg kan finne på, men etter eg kom i prat med ei ny tenkte eg at heilt til Waterloo vakje nødvendig så dermed hoppa vi av på Oxford Circus!! OMG!!...

 
Her ser eg frå Piccadilly Circus og ned på Trafalgar Square...
Regent Street...
 Då følte denne overoppheita turisten på ein kald mars dag at ho hadde fått nok av det yrande livet rundt Oxford Street og prøvde å finne beste løysinga mot Notting Hill. Sjølvsagt mange kosleige folk som ville klappe og snakke, og ikkje minst ei som tidligare hadde hatt ein brun flat...ho viste meg kva buss eg kunne hoppe på så då var det berre for meg å finne rett stopp for den.
Kor flaks har ein ikkje når bussen stoppa rett ved eit rosa hus!! Der er nok rfleire og ein del anna eg eigentleg ville sjå der, men det må eg ta igjen neste gang og då utan hund...Ja, eg håpa det ikkje blir for lenge til!!
 Herlig blomsterbutikk på hjørnet...og for å vere heilt ærleg hadde eg mest lyst å bitte hunden fast i ein stolpe gå inn og spørre om eg kunne få jobbe der ein time ;) Tenk å få tusle rundt på fortauet her, inn og ut døra medan eg set saman blomster 
Eg veit eg har nokre rare draumar men slik er no eg berre ein gang...

Skulle sjølvsagt sett enda meir, men kroppen måtte heim for å kvile. Så lite innhald resten av dagen...eg låg i senga og ut for å lufte hunden eit par ganga, men sjølv om esteparten av dagen vart tilbrakt i senga hadde eg nok av opplevingar denne dagen!!

Etter alle turane rundt i London og Ealing bar det alltid til hotellet, som regel litt små tura rundt kvar dag å sjå rundt i Ealing, i parken å sjå på ekorna og ikkje minst duene!...Joey lærte fort at duene berre gjekk der rundt oss, men han var innimellom litt sleip der han gjekk så fint og plutselig hoppa etter ei due!! :)) 

 Herlighet kor skjønn dei var!!...Etter Katja kom såg ho dei også, men då Joey ikkje var med var dei enda meir nærgåande så då var dei nesten i beina på oss, og Katja fikk litt panikk og tenkte på ho Ekornjenta i Charlie og sjokoladefabrikken ;) 
Torsdagen var igjen ein fin dag der vi rusla rundt å såg på det meste, vi haldt oss i Ealing unna for mykje stress, folk og kollektivtransport...Eg måtte tilbake å legge frå meg Joey for å ta toget ut for å møte Katja og Irja!!...Det var begynt å vårast etter at det veka før hadde snøva i London.
 Det er virkelig vakkert i London, I`m in love og håpe eg snart får reise tilbake å sjå meir blostring...
 Vakre skatta i Ealing...
Medan eg rusla rundt å venta på å reise til Heathrow så ringe Irja frå Sola..."Politiet vil sankke med deg" - litt rart å gå i Londons gater for så stifte bekjentskap med politiet på Sola. Men, eg hadde ikkje tenkt på at Katja måtte ha skrifteleg bekreftelse frå foreldre om at ho skulle reise ilag med tanta.
Irja sa at ho flaug aleine til england då ho var 14 år. Då hadde han visst berre sett rart på ho og sagt at tidene ha endra seg!!...Realitetssjekk "Irja du har begynt å dra på åra!"...
Elles måtte Katja le og sei til meg at tante virke så forsiktig og unskyldig når ho stod der å prata med dei :)))
Etter vi henta Irja og Katja på Heathrow gjekk vi ut for å spise og koste oss veldig!!

Kl. 09.16 lokal tid er eg og Katja ute å går i gatene så kjem det frå ho "klassa mi har naturfag åsså går eg her!" :)
Fredagen skulle vi ut på jentedag!! Ade hadde bestilt bilettar til SkyGarden så først litt shopping før vi tok turen dit.
The pink girl on tour!!...
Utsikta heilt upåklagelig!!
SkyGarden var utrulig fin, men skulle gjerne sett at plantane var betre stelt og kanskje litt blomstring...
 Eg har vore heldig og trur eg har verdas beste storesøster ;) 
Tante Irja og Katja...
 Mora er beklageligvis ikkje så veldig fotogen, men måtte ta med bilde av oss ilag...
Drikke for store, og under er det drikke for små...
Herligste Katja mi ♥ så utrulig glad i denne skatten min...

Laurdag og Katja mi fylde 14 år!! Med det var vi klare for å setje London under våre føtte nok ein gang, og det i saman med ein herlig liten gjeng. Vi tok turen til London Eye, god mat, rusle rundt og prate, shopping på Oxford Street og ikkje minst på Westfield!!
Katja og Irja tok den heilt ut medan eg måtte etterkvart ta turen tilbake til hotellet...Men var på beina igjen då dei var på veg tilbake slik at eg og Joey gjekk for å møte dei på Ealing Broadway. 
Hunden var fornøgd kvar dag og eg veldig nøgd, men samtidig heilt slått ut av både alt livet, men sjølvsagt mest av smerter. Det beste med London var at bilen stod parkert så eg kunne ta smertelinding eller øl/vin slik at eg kunne slappe litt av. 
 Ein del bilde som eg tok oppe frå London Eye...
Liv og røre i gatene...
 Før eg reiste tilbake vart det manikyr på oss...Er vi på jentetur så er vi på jentetur!!
 Når vi skulle tilbake frå Broadway var bursdagsbarnet også sliten så vi hoppa på ein buss tilbake og Joeyèn han var med og oppførte seg eksemplarisk...

Eg laga eit eige innlegg om Crufs - herlighet tenk at eg faktisk har opplevd å stille eingen oppdretta hund der!!...
Tusen takk for eit behagelig opphald!!..

Mandag var det på tide å vede nasen heimover...Katja ville gjerne vere ein dag til, ja eg kunne godt ta ti til, men det var nokre små svarte skatta som venta på oss.
Vi vart sendt rundt om i gatene før vi endelig kom oss på motorvegen. Litt ulykker og kø gjorde at vi vart sendt på andre vega, men vi hamna til slutt i Dover.
 Når trafikken stod stille knipsa eg litt bilde undervegs.
Så utrulig mykje koselig å sjå, og London sjarmerte veffal meg der eg kjørte rundt i gatene...
 Over kanalen igjen, men på heimvegen valgte vi båt...Hadde ikkje kjørt så langt og dermed ingen problem å vente litt før den gjekk (eller vi var heldig og det var rundt 20 min.)
På veg til England hadde eg kjørt så langt at det var godt å berre kjøre med toget så slapp eg lenge venting og ikkje minst kun 30 min over kontra to tima med båt...
 Katja skal prøve å sove...litt urolig sjø då er det greit å halde seg i mørket ;)
 Den eine heilt klart meir sliten enn den andre!! Ser likevl lysare på turen heim no når vi hadde starta enn før vi var igang...
 I Frankrike fann vi veterinær for å få ormkur og helseattest slik at papira på Joey var klar til vi skulle inn i Norge igjen...
 På veg ned kjørte eg gjennom nesten heile Danmark og ein del i Tyskland i snøver, på veg heim kjørte vi i mørket med eit vanvittig regnver...Derfor vart vi einige etter Katja sitt forslag å berre droppe hotell på veg heim. Eg kjørte så lenge e klarte, tok pause med å strekke rygg og bein, sov litt og kvilte augene og kjørte igjen. Heilt greit å slippe å legge seg for då er det så vanskelig å starte å kjøre igjen dagen etter...
 Det var ein del plassa de heite Ausfahrt ikkje så lett å ta rett vil eg tru? ;))))
 Vi hadde utrulig god tid før vi skulle ta ferga frå Hirtshals så vi var innom å shoppa litt forskjellige plassa...


Då var vi komen på Hirtshals...å då måtte eg dele eit bilde på Instagram med følgjande tekst:
Tonight I had many thoughts...This last week have given me so many nice memories and good moments that I now have hidden in my «memorybank» back after my little adventure. Strange when everything is over and I realize that there are things I really want to miss more than others!!...
Would love to seen even more of London and would gladly be back when the lavender bloom
💖
England you have been fantastic!! Thank you very much
💖

There will be more pictures etc from this adventure when I’m back home...
 Båten til Noreg gjekk samme tid som sist frå Noreg kl. 22.15 så vi bestilte liggestola som vi inntok etter litt mat og handling. Katja fann seg ei god stilling eg måtte igjen legge meg på gulvet.
 Fantastisk å parkere her...inn i ei varm hytte og kvile seg litt under dyna før siste etappe heim...
 Sååååå herlig for Joey å få springe rundt å kose seg i snøven utanfor hytta...Virkelig få bevege seg etter ein lang kjøretur igjen. Men utrulig kor rolig, herlig og uthaldande han er 
Tuuuusen takk til Cecilie og Amalie for at eg kunne ta med Joey på tur!!...
 Eigentleg skulle eg kvilt litt meir og nytt ein dag her, sove skikkelig før vi for heim, men det var noko som venta veldig heime...Eller eg lengte veldig etter ;) 
 Fantastiske Trollveggen...og NO er vi snart heime!!
Når du er ekstremt sliten av kjøring, tur, inntrykk etc. kunne eg ikkje drøymd om å ha kome heim til noko betre! 
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥


Såååå...no er det ikkje heilt meininga å vere "grinete", men om du har lest min status på facebook, instagram eller om turen her på bloggen - å er du virkelig ein av dei som spør "å dette klare ho virkelig?" ja då kjenne du meg ikkje, og eg har heller ikkje behov for å ha slike vener. For medaljen har ei bakside som eg ikkje akkurat er lysten på å vise andre - det var grunnen til at Kaja ikkje satt på bort eller eg spurte om andre ville kjøre ilag med meg. Gjer eg ting aleine slepp eg å ta omsyn og eg kan stønne og klage så mykje eg vil ja til og med grine og slippe å vise det til ei sjel...
Eg har faktisk havna i denne uføra, men om eg ikkje skal prøve å leve litt så kunne eg like gjerne forlatt denne kloda...men, eg er ikkje heilt klar for det enda og derfor gjer eg så godt eg kan.
Dette har veffal gitt meg smak av livskvalitet, større smerter, glede, tåre, minne for livet, nye draumar og ikkje minst ting å sjå tilbake på når eg veit eg skal gjennom tøffare periode...

Håpe dei fleste av dåkke har likt bilda og litt av historia som eg har delt!!...Beklaga om eg var litt kvass, men innmellom treng ein kanskje ta eit oppgjer med det ein sjølv ikkje syns alltid er så greit.
Det beste hadde vore om dette innlegget kom for ei veke sidan, men eg har brukt litt tid på å hente meg inn igjen...

Ha ein herlig dag på akkurat din måte!!
Klem -Anja-



Kjenne at eg berre MÅ FÅ DET UT!...
Eg bryr med lite med kva folk syns og meina om meg, og det er bra...men eg må innrømme at eg kanskje kan bli litt såra av 
folk som tek sine konklusjona om meg, for kva veit du eigentleg om det eg leve med!? Det værste er vel at det er dei ein minst trur skulle hatt slike tanka som har det........Det har vekt meg frå å tru det beste om folk, og derfor har eg slutta å vere så open som eg ein gang var..................

Crufts 2018

Var det heile berre eit eventyr (trykk på lenken for å lese om turen!)- eventyr, eller var det verkelig!!???
We are ready for Crufts 




I mange år, ja heilt sidan 1997 då eg kjøpte min andre hund - vår stamtispe har eg hørt om Crufts så stort det er og ja å verkeleg sjå stjerne i auga når folk prata om dette som vi må rekne som verdas hundemekka!!
Det er ikkje berre hundemenneske i England som veit kva Crufts er, alle veit det og veit kor stort det er, det blir også sendt på tv.


Eg har ein gang tidligare bestilt tur, men då var det kugalskap i UK og dermed utsatt...det var visst rundt 2000 - så kom familietida og Katja sin bursdag den tida det har vore Crufts og dermed berre utsatt. Høyrt om disse fantastiske og elleville dagane i Birmingham og berre gledd meg til min første tur, og den kom impulsivt i fjor då eg sat på kontaktmøtet i retrieverklubben på Gardermoen og vi snakka om at nokon skulle over.

Eg reiste heim bestilte hotell og flybillett til meg og Katja...så kunne vi starte nedtellinga!!

Birmingham og Crufts var fantastisk i fjor og vi storkoste oss. Då vi såg flatten på utstillinga så sa Katja at her vil eg stille våre hunda...så måtte eg forklare ho at vi måtte kvalifisere oss til denne utstillinga og det er ikkje lett. Vi må til NKK i Oslo og der kan det fort kome rundt 100 flatta og av dei vil det vere to hannhundar og to tispe som kvalifiserar seg, så dermed er det så liten sjanse at vi får nyte å sjå hundar her.

Så kjem vi lenger ut på året og eg ser på Facebook at Katja skal på eit arrangement "NKK Oslo" og eg spør kva ho skal, eg fekk då til svar at det skulle eg også for vi skulle på Crufts kvalifisering!!
Ein jentetur vart det med ein gjeng med hundar og tre jenter på tur...på hytta å overnatta der den helga og kjørte inn til Oslo laurdag og søndag. Laurdagen var kvalifiseringa og jaggu klarte vi ikkje den på Joey med den første hannhunden vi var inne med, etterkvart var det tispene sin tur og då kom søstra til Joey på plassen bak kvalifiseringa i ei stor klasse!! Så eg var veldig fornøgd og Katja sa med eit stort glis "då blir det Crufts neste år også da!".

Eg tenkte ikkje så mykje på det og var veldig usikker på å ta den reisa med ein så ung hund...Det er langt, slitsamt og ikkje minst kostbart, men det kan vere einaste gang vi har ein hund kvalifisert så eg hadde ingen grunn til å ikkje reise!!

Eg søkte The Kennel Club om eit ATC number som vi må ha for å få stille hund i UK. Så i desember meldte eg på slik at muligheiten for å kunne reise var der.

Plutselig kom mars og det var berre å rydde bilen, pakke på og kome seg avgårde!! "Crufts here we come!! Herlighet "lille" meg i den store samanhengen, hundar frå heile verda, på verdas største og mest prestisjetunge utstilling!! Dette var kun på moro og for opplevinga å kunne få springe på det grøne teppet på Crufts!!
Irja og parkeringsvakta ordna slik at eg fikk komt meg forbi sperringane ;) 

Katja og Joey på Crufts...Så utrulig fint å få kunne dele dette med dattera mi ♥♥♥

Etter vi var ferdig publiserte er på Instagram og Facebook:
Irja og Katja står på sidelinja og følge med...Trur dei er enda meir spent enn de eg var ;) Det gjekk sjølvsagt på engelsk i ringen då det var folk frå "overalt"...eg einaste norske i denne klassa...det var to andre som stilte kvar sin flat frå Noreg.
Eg hadde norke godbuta som nok lukta så godt at eg hadde hunden fran meg i handa veldig lenge, til slutt lurte ho på kva eg hadde for ho fekk ikkje kontakt med hunden. Eg sa det var Norsk kvalitets biff så ho fikk ein bit. Men vi flira godt og meinte begge på at det var eit godt teikn på at hundane hadde godt gemytt.
Dommar Ray Strudwic ser på Joey og skal vurdere han etter rasens standard.
Her står vi alle ferdig bedømt og dommaren plukka ut sine "shortlist"...

What a day!!! 💚💚💚 I had no expectation yesterday and this was just a bonus of our lovely adventure. When we get shortlisted at Crufts and had more time in the ring it was super!! Nearly so I don’t belive that I have been on the green carpet at Crufts! But I have and it was a lovely experience and the trip has been amazing!
It’s crazy to have a 26 hours trip (alone driving) for a yearling dog...but we took it as a trip and it was great, and today on my way home my daughter wil
l keep me company 😊
This has been a experience and an adventure I never forget 💚
It was so lovely to meet you @mysweetcaro.life and thank you for the pictures 🐾 and thank’s to my sister for the company and the puctures 💚 Hope you have a good flight back home...
Now I will wait a few hours for Katja to wake up and the we will start driving home...
#teamkvasneset

 Heiagjeng frå det aller beste teamet!! TEAM KVASNESET!!...
Crufts er digert og her ser det frå dei to flatringane og med hundebokser, tilskuera og utstillera... 
 Vår lille camp...Utrulig kjekt at dattera mi er med og ikkje minst storesøstra mi!!
Utrulig kjekt når dei vi har kontakt med på Instagram leita oss opp og vi får hilst på kvarandre. Herlige Caroline var utrulig kjekt å møte...
 Her er dei tre plasserte i "Open dog"...Svensk, svensk og norsk!!
 Dei fem finalistane i "Open bitch"...
 Her er "Loke" frå Sandefjord som vi brukte på det kullet vi hadde i fjor sommar. Han vart plassert som nr. 3 i open dog og det er superbra!!...

Eg var ikkje nervøs men mulig litt spent, men mest syns eg berre det var utrulig kjekt å få sjå og prate med folk, sjå masse hunda og få vise fram ein av mitt eige oppdrett...Grunnen til at eg ikkje var så nervøs var at eg ikkje hadde forventningar.
Når vi etterkvart vart shortlista av så mange hunda så var det meir enn eg hadde venta, og vi fekk ein ekstra gjennomgang i ringen. Vi vart ikkje plassert blant dei 5 beste men for oss var allereie turen komplett!!

Eg sit igjen med så mykje etter denne turen...eg har oppleveingar og minne for resten av livet, nokre minne er så ufattelig gode å ta med seg vidare at det er vanskeleg å forklare ♥♥♥

Dette gav meg verkeleg smak av livskvalitet, større smerter, glede, tåre, minne for livet, nye draumar og ikkje minst ting å sjå tilbake på når eg veit eg skal gjennom tøffare periodar...
Utrulig takksam og spesielt til disse fantastisk skattane mine på fire bein som gjer det mulig dei er meir dyrbare enn kva folk kan ane
Klem -Anja-

Kommunestyremøte 22.03.2018

Eg sa til meg sjølv i går då eg las Sulaposten "Anja, pust ja no pusta du for du skal ikkje skrive noko meir no!" - Njaaa det gjekk ikkje så lenge etter så var e-posten til Sulaposten gått ut frå maskina mi.
Så tenkte eg at Kommunestyre fekk vere kommunestyre, men det heller gjekk ikkje så eg fauk ut av døra og ankom kl. 17.59...det har eg svidd for i natt for å sitte der i går tok på kroppen min. I natt låg eg å tenkte Anja berre la det ligg ikkje skriv meir, men herreminhatt etter eit slikt møte så kan eg ikkje la vere!!

Om det er uklart eller usikre så vil eg berre informere om at eg ikkje er ein av innbyggjerane!!...Eg bur ikkje på Kvasnes, men like ved den forureina staden på Sunde.

Om kommunestyret kan eg ikkje sei som Listhaug at det er ein barnehage, for barna er meir nysgjerrige og vil vite meir enn kva det ser ut til at våre såkalde folkevalde vil.
Å det skremme meg at de ikkje er meir interessert i å høyre på kva folket sei. Å helde på fram til kl. 21.35 før de klare å stemme i den saka vart heilt sprøtt veffal når eg såg utfallet. At de kan stå med svada å sei at vi må høyre på innbyggjerane åsså stemme de slik de gjer er for meg berre å bruke opp tid utan nytte og den tida kjem aldri igjen!


At Rådmannen og administrasjonen skal få kome med meir informasjon på ein slike måte er for meg ikkje rett. Kvifor kunne de ikkje fått inn fleire side ved saka når de først skulle ha informasjon?
Per Ola Måseide kom med forslag om å få ein komite til å kome med ein balansert informasjon om saka, men det ser sjølvsagt ikkje ordføraren noko vits i.


Rådmannen sine punkt for eit anlegg:
Punkt 1 Reine fjorda
Punkt 2 Økonomi
Eg hadde lyst å spørre Sletta eller Agersborg om det spørsmålet som bekymre meg mest i denne saka og det har ikkje vore snakka om  eller delt informasjon om i det heile!!....
Kva inneheld det vatnet som kjem ut!???? 
Det at "settepotetene" til mr. Sandvik forsvinn drit eg i, for det som bekymra meg er innhaldet i vatnet som kjem ut!! Det skjønna dåkke sikkert om de lese Lesarinnlegget mitt i Sulaposten neste veke.
Så, om Rådmannen verkeleg meina at punkta han har satt opp som prioritet er det han påstår så må han verkeleg kome med eit svar på det.
For å høyre reinseanlegg og sei at 70% av det faste stoffet skal vekk så vil eg vite kva som er igjen i vatnet for det er det som er farleg for miljøet i fjorden og etterkvart for os som bur her!...
Derfor sendte eg i dag tidleg eit brev til Sula Kommune, i og med eg aldri får svar frå kommuna når eg kjem med eit brev så sendte eg det også til ordføraren, rådmannen og kommunalsjef for teknisk sektor:
Det som bekymra meg i forhald til eit reinseanlegg med utslepp til Storfjorden er innhaldet i vatnet som går i fjorden?
Dette er det ein ikkje ser, og det som vil ha store konsekvensar for fjordmiljøet og derfor meina eg at dette burde vore belyst i denne saka. Det ser ut til at de berre snakka det elegant vekk, men når eg no retta eit direkte spørsmål på det så forventa eg eit svar.
Eg rekna med at de har slik informasjon liggande i saka dykkar, og med det kan eg forventa eit svar på dette omgåande. 

Det at teknisk kjem å legg fram ein ny rapport frå Jarle Molvær blir berre for dumt, kor mange daga har han brukt på den?? Det er fortsatt frå same informasjon som han har hatt heile tida så eg håpa at de ikkje har betalt for dette!!?
Det er fortsatt ikkje tatt målingar der det er snakk om at utsleppet skal vere og det vil ta eit år, eg spør kvifor de ikkje starta målingar når de gjekk vidare med desse planane i 2016?? Om de hadde gjort det så hadde vi hatt målingar på bordet før saka skal vedtas.
Heile vegen ser eg at kommunestyret har søve i timen i denne saka og ikkje handla når dei burde!


Så snakka Agersborg om historikken...går dei ikkje inn for samarbeid med Ålesund på Kvasnes så går dei tilbake til 2012 vedtaket om to anlegg - eit i Langevåg og eit på Sunde.
Ordførar Jim Arve Røssevoll snakka om at det kunne vere mulig å legge nokre hundre meter med rør frå Kvasnes og utover fjorden om det vise seg at strømmålingane ikkje vert positive. Kvifor kan vi ikkje legge røyr frå Molvær eller Sandvika og ut i Breisundet!???

Djupvika vart kasta fordi det vart utslepp til Borgundfjorden...men kvifor ikkje tenke røyr ut av fjorden?
Agersborg kunne grunngi manglande infrastruktur som grunn til at det ikkje er aktuelt med ytre. Treng vel ikkje så lange vegen for vi snakka ikkje om eltrane!!
Men, igjen kjem det opp at vi må over store dela av øya ta omsyn til freda kulturminne og naturreservat ein ting til stod på blokka mi, men eg skjøna ikkje kva eg har skrivd ned
Dei må gjennom reguleringsprosess uansett kvar det skal bli. Vi kan gjerne leike oss litt med karta på Gislink karttjeneste.
Elles meina Agersborg at ut forbi Sandvika mot Eltrane er det for bratt og ikkje mulig å bygge noko. Nesten så eg vil spør om han vil vere med å gå tur så får han sjå kor stort området der ute er...
Biletet er tatt oppe frå Eltrane og vise innover mot Langevåg...
Desse to bilda er tatt nede ved fjorden og det vise vel at det ikkje er så stupbratt som Agersborg vil ha det til...

Så alternativa er Sandvika/Molvær, Sunde eller Kvasnes. 
Plassering på Kvasneset er det beste fordi det beste er å reinse vatnet så nære kjelda som mulig - men igjen kva meine de med reinsing av vatnet!?
Ålesund har 282 liter forbehald om feil i sekundet men alt vil ikkje kome frå dag 1. Frå Sula vil det kome 36,8 liter pr. sekund. Derfor må vi tenke på gunstig plassering for Ålesund og ikkje Sula, det virka som om at alt er lagt opp med premiss frå Ålesund!?

Men eg beit meg også merke med at eit anlegg for kun Sula er dyrare enn to mindre anlegg. Det var ikkje den informasjonen vi fekk i 2016 for då var det eit pluss å kun drifte eit anlegg pga kostnadar.

Hadde eg ikkje tenkt på så mange side ved saka (og då spesielt på vatnet som kjem frå reinseanlegget) så ville eg sagt at den informasjonen Rådmannen kom med var så gullegod for anlegget!...så eg meine dette er å føre politikerane bak lyset, og her spilla ikkje Rådmannen med opne kort.
Jan Magnar Sandvik lurte på om ikkje all denne infoen kunne kome før møtet, til svar var det at den var ferdig 1 time før møtet.  

Håvard V. Lien sa at han tok eit feil val i 2016 då han gjekk inn for eit samarbeid med Ålesund på Sunde...

Det var fleire som tok ordet, men eg synes det var svake innlegg og eg skjøna ikkje diskusjonen når dei likevel går imot innbyggjerane sitt ønske.
Det var kun tre stemme for innbyggjarforslaget og det var Per Ola Måseide Uavhengig, Håvard V. Lien MDG og Lars A. Sunde FRP.

Eg skjønna heller ikkje kvifor de ikkje kan sjå positivt på Interpellasjonen frå MDG!? Men det vitna igjen på at de ikkje vil ha det andre plassa på øya, kvifor? Fordi de sjølve og mesteparten av befolkninga bur der? For fjorden hadde det vore det beste og då skjønna eg ikkje at det første punktet Rådmannen har på lista er berre blekk på eit papir...eller svarte streka på kvit bakgrunn utan noko form for betydning!!
Elles synes eg ordføraren bør klare å formulere seg betre før folk skal stemme og ikkje blande saman setningane!!...
Det provosera meg at F. Østrem i teknisk går forbi med eit smil (han hadde prata med dei som sat ved sida min) og det einaste eg høyre er "Det hjelpe dåkke ikkje å protestere for då bite de dåkke sjølve berre i halen!" - akkurat då kunne eg tenkt å stått i ein boksering sjølv om eg ikkje kan å bokse. Men ærleg talt om vi ikkje skal få vise kva vi meine kva demokrati leve vi i!?

No var det ikkje så surt ute i går...men om det vart ein lang kveld blir ein kanskje sliten og kald, eg rekna med at Rådmannen fikk kome heim å varme seg på ordføraren i Ålesund...Denne saka syns eg det stinka "litt" av!!

Eg har sagt til meg sjølv at eg aldri skal henge ut folk...å no sit eg igjen med dålig samvittigheit for at eg er så krass!! Sorry, men eg tenke de tåle det ;) 
Ja, eg burde nok moderere meg, men det føle eg ikkje for i dag...kroppen verke sjukt fordi eg sat å høyrde på noko som dei fortsatt ikkje skjønna, og då måtte frustrasjonen ut...eg er frittalande og eg står for det eg sei.

Hissigproppen i meg klare ikkje heilt å senke skuldrane i denne saka enda...
-Anja-

søndag 4. mars 2018

Laupet -Danmark...


...Neste etappe på eventyret var frå hytta vår i laupet (jepp eg låste denne gang) til Larvik. Eg var ute i veldig god tid så eg tok det rolig og fint med cruisecontrollen på fartsgrensa. Vart litt lenge å vente på hamna, men Joey fikk lufta seg godt og eg berre slappe av...
Båten over dammen tek tre tima og 45 minutt og skal vere framme klokka 02.00 og når eg er framme håpa eg at eg har fått sove litt slik at eg er klar for nåkken tima bak rattet igjen. 
Ryggen og heile høgresida streika, men eg har gitt ordre om at den må roe seg og ikkje vere så hissig...lure på kvar det sinnet den vise kjem ifrå!?.... ;)
Eg lure på kor mange store og små bila det er plass til på finna derre superspeeden for det tek nå aldri slutt!...
For dei som lure på kvar eg skal stoppe for ei god pause og søve det ana eg ikkje enda, eg kjøre med små pause til kroppen ikkje vil meir...
Ha ei avslappende natt...
Klem -Anja-

Første etappe...

...på eit lite eventyr er unnagjort, eg og Joey kom på hytta seint i går.
Heldigvis er her ein hod nabo som har gjort vegen framkommelig så det var kun for meg å få måka meg ei råd ned til kjellaren.
På med vatnet og fylle tanken slik det var mulig for ein varm dusj før neste etappe.
Eg hadde ikkje satt på sikringa til tanken så eg måtte ned igjen for å sjekke at alt var OK. Der opna eg døra og spurten stod ut i rommet!! Eg lat att døra og tenkte no er eit rør sprekt, røska opp igjen døra og skulle bort til pumpa for å få av vatnet.........så var det berre «utslagskrana» som hadde trykket rett ned i vaskemaskina! :)))) 
Anja på tur og då skjer det alltid litt...fann ut at eg hadde tatt med feil nøkkel, skulle ikkje tru det gjekk an etter at eg gløymde å låse hytta sist, men eg fekk tak i naboen som vart redninga igjen! Så oppdaga eg at der var hyttenøkkel på reservenøklane til bilen :) Innimellom lure eg på kva som svirra rundt, men innhaldsrikt og høyt er det.
På soverommet var det minusgrader så tok med meg dyna og varma den foran ovnen så kurla vi oss godt i sofaen...
Det er ein herlig idyll rundt hytta og kvar årstid har sin sjarm...
Herligste Joey kosa seg på tur oppover skogsveien og måtte få kose seg litt i sneven, på turen var hanni band for er usikker på om her er utvida bandtvang.
Etter eg hadde spade meg fram til kjellaren fikk eg sjå vakre iskrystaller på muren og døra var full i is...

Vegen til hytta gjekk greit med lite bila langs vegane...ikkje akkurat behagelig for kroppen, men fordelen med å kjøre aleine er at eg slippe å ta omsyn til andre og ingen treng å sjå grimasjar eller høyre meg synge!
Om forma til den eine eller andre er bra/god nok det bryr vi oss lite om, vi eg berre to enkle stjele ute på eit lite eventyr som vi skal samle i minnebanken 💖
No skal eg berre slapp litt av på sofaen før eg starta på andre etapppe...
Klem -Anja-

Undring kring informasjonsmøte…

…ang reinseanlegget måndag 05.03.2018 –
Vi bur midt i ein eventyrleg skatt, og den er vi pliktig å ta vare på!!...Det er faktisk ingen alternativ, dritten MÅ ut til ope hav der den best kan fordele seg over større område!!

Uansett kor mange ganga eg prøva å få tankane i andre bane eller berre legge dei vekk, så er ting fortsatt litt uforståelig for meg. Korleis kan ein terskelfjord med diverse straumningar, og varierande forhald med tanke på brevatn etc kunne klare å handtere avfallsvatn frå omlag 70000 PE!??
Det er snakk om kloakk frå store område og dette må pumpast, etterkvart som dette pumpast frå stasjon til stasjon vil det bli meir og meir finmalt som igjen vil redusere reinsegraden...Korleis kan de tenke at ein fjord skal klare å handtere så store mengde dritt, bakteriar, antibiotika, kjemikaliar og virus.
Kvifor i alle daga kan de ikkje tenke på å få dette utanfor boligområde og så nær ope hav som mulig, og så føre det med rør resten av vegen ut til ope hav!??...
Ja så på grunn av alle mine tanka har eg kokt ned til nokre spørsmål…Eg kan ikkje vere på møtet måndag, men eg skal prøve å få det med på TV eller via telefon…Men, om nokon kunne tenke seg å spørje nokre av spørsmåla mine hadde eg blitt veldig glad :D

Eg undrar litt korleis resipient-ekspert Jarle Molvær kan kome med slike uttalingar som han hadde på informasjonsmøte i 2016. Der karakteriserte han Storfjorden som ein veldig god mottakar av avløpsvatn, men han opplyste også at han ikkje hadde tatt omsyn til fiske og aktivitetar men korleis fjorden klare å ta imot og fordele dette vatnet utover…
Det vil sei at han har kome med flotte «resultat» etter utsagn som kommuna kan nytte seg av, samtidig er det ikkje vurdert det som alle saman er bekymra for, nemlig om Storfjorden er ein god resipient fordi han sei at Storfjorden er betre eigna enn det Borgundfjorden er i dag!...
Kva er grunnlaget ditt for å sei at Storfjorden er ein meget god resipient, er det berre forskjellen mellom Borgundfjorden (som er øydelagd) og Storfjorden du har tenkt!?

Storfjorden er som mange veit ein terskelfjord, det som er med slike tersklar er at sjøen er roligare enn ope hav, men ein vesentleg ting er at på grunn av terskelen vil vi ikkje få utbytting av vatn i så stor grad. Så kva med all kloakken som vil ligge å butte mot terskelen og kanskje berre drive tilbake, enkle meg ser berre at dritvatnet vil ligge å bli skyvd fram og tilbake i fjorden…ja og innimellom gå i sirkel der du har ei anna strøyming.
Det står også skreve fleire plassar at kloakkvatn og andre forureiningar ikkje bør sendast til fjordar då det vil bli liggande der i lang tid.
Så korleis meine Jarle Molvær at vi får godt nok utskifting av vatn?

Det var også snakka om korleis dette vatnet vill reagere med fjordvatnet. Ville vi ligge å bade i dette vatnet og kva med algevekst når sollyset nådde det på overflata? Då fikk vi nei, dette utslippet ville kome til botnen så det ville ikkje bli eit problem. I neste omgang snakka vi om at det ville ramme det største livet på botnen og ville dette dø? Nei, for når det kjem i havet og får same temperatur som sjøvatnet ville dette gå opp til overflata.
Så om eg har notert riktig, skjønna det eg skreiv og at hukommelsen er nogen lunde intakt så synes eg det blir tala imot seg sjølv heile vegen! 
Så kan du kanskje gi meg eit enkelt svar og fortelje kva som skjer med avløpsvatnet når det kjem ut i fjorden?

I ei tid der vi har antibiotikaresistens oppe i media og det kan bli eit stort problem litt fram i tid når vi ikkje lenger har antibiotika som kan ta knekken på ein lungebetennelse.(Antibiotikaresistens er allereie eit problem med store utfordringar, i USA døyr fleire av lavgradig infeksjoner enn aids og kreft til saman!) korleis kan vi då sende alle antibiotikarestar og virus rett i ein fjord slik at det blir konsentrert i ein liten del av område vi oppheld oss i, og ikkje minst slik at vi skal få med oss dette tilbake til middagsbordet!? 
Korleis meine du eigentleg at fjorden klare å ta seg av dette sjølv?Eg kan førestelle meg at den klare å kjempe ned ein del bakteriar for slik er naturen, men forklar meg gjerne korleis den klare å få bukt med virus, antibiotika, kjemikaliar - kvar blir desse av?

No er det slik at vi skal pumpe dritten over store avstandar og avføringa vil bli meir og meir finmalt og med det vil det bli mindre som vi klare å få ut. 
Så når vi snakka om 70% reinsing, kva blir eigentlig det rekna av, er det 70% av det faste som fortsatt er fast når det kjem fram til anlegget???

Til slutt har eg eit siste spørsmål til deg og eg vil gjerne ha eit heilt ærelg svar (Jarle Molvær)!.......Er du ikkje samd i at det beste for fjorden og naturskatten vår er at vi får dette avfallet ut til ope hav?

Hadde vore dritbra om eg kunne fått svar på desse spørsmåla...
Håpe det blir eit fint, opplysande og informativt møte for alle parta!!
-Anja-

Søndag, 29. juni

…enda ein fantastisk dag på utstilling for oss i #TeamKvasneset 🤍 Frå oss var det påmeldt totalt 5 hundar men grunna sjukdom stilte det søn...